Maaike

Bride-to-be-diary #6 Kontjes schudden , nieuwe naam en Ibiza

Op 23 mei 2015 is het zover. De grote dag van Joris & mij. En wow, dat komt ineens met rasse schreden dichterbij!

In de bride-to-be-diary lees je wekelijks hoe ik me voorbereid op onze bruiloft. Want een voorbereiding, dat is het.  Zo moest ik deze week uitleggen wat ik met mijn achternaam doe en waarom, bespraken we ons feestje met de DJ én boekten we onze huwelijksreis. Leest u mee..

De mevrouw met de nieuwe achternaam
“Wat doe je eigenlijk met je naam? Je neemt toch niet zijn achternaam?” . Mijn collega Saskia kijkt me afkeurend aan. Ondertussen kauwt ze fanatiek op een boterham.

Het is lunchtijd en dus zitten we met een groepje collega’s samengepakt aan een krap tafeltje. Om ons heen rennen, gillen, schreeuwen, huilen en jammeren studenten. Ja, die Wageningse Campus is een wilde boel (meer…)

Bride-to-be-diary #5: Trouwkapsel : Met de handen in het haar

Op 23 mei 2015 is het zover. De grote dag van Joris & mij.

In de bride-to-be-diary lees je wekelijks hoe ik me voorbereid op onze bruiloft. Deze week was het tijd voor een proefkapsel en make-up. En eindigde ik met mijn handen in het haar…

Trouwkapsel: “Ja, zo vind je het toch wel goed?!”
“Nou, je vindt het zo dus goed?!” vraagt de kapster. “Dan maken we een foto en kan ik het op je trouwdag precies zo doen. Dus” . Met één hand wenkt ze alvast haar assistente, die met een camera aan komt lopen.

Ongelukkig kijk ik in de kapspiegel voor me. Een treurig meisje met op haar hoofd geplakte krulletjes kijkt terug.

Nee, ik vind het helemaal niet goed. Ik vind hetgeen dat ik nu op mijn hoofd heb verre van goed, maar heb niet het gevoel dat we er uit gaan komen samen.

(meer…)

Bride-to-be-diary #4 Niet mutsige trouwkaart gezocht

Op 23 mei 2015 is het zover. De grote dag van Joris & mij.

En omdat ik van iedereen hoor dat ‘De voorbereiding het leukst is” en “Dat ik van deze tijd moet genieten”, Vanaf nu daarom een wekelijks dagboekje. Over de voorbereiding op onze bruiloft. Trouwkaarten, ontwerpen, themakleuren, kapsels, taarten..

Want voorbereiden op een bruiloft.. Hoe doe je dat?

Trouw uitnodiging: zijn deze kaarten nou zo lelijk, of zijn wij zo kritisch?

“Willen jullie koffie?” We kijken op uit het dikke boek waar we doorheen aan het bladeren zijn. Voor ons staat de eigenaar van de drukkerij. Aardige man.

We knikken enthousiast. Ja, we willen heel graag koffie. Het is namelijk zaterdagochtend, 10:00 uur en we komen net uit bed. Na een kort en alcoholisch nachtje.

Gapend duw ik de volgende bladzijde om. “Saai, saai, saai..” , mompel ik. Joris hangt naast me met zijn hoofd in zijn handen. Met een schuin oog kijkt hij mee en knikt zo nu en dan eens wat.

(meer…)

Bride-to-be-diary #3

Op 23 mei 2015 is het zover. De grote dag van Joris & mij.

En omdat ik van iedereen hoor dat ‘De voorbereiding het leukst is” en “Dat ik van deze tijd moet genieten”, Vanaf nu daarom een wekelijks dagboekje. Over de voorbereiding op onze bruiloft. Gevoelens die dat oproept. Praktische aspecten. Trouwjurken, weddingplanners, keuzestress, kapsels en make-up. Dilemma’s en plotselinge insights in de trouwscene.

Want voorbereiden op een bruiloft.. Hoe doe je dat?

Trouwjurken mevrouw annex weddingplanner

Zoals jullie inmiddels weten, heb ik mijn trouwjurk al gescoord. Dat deed ik bij trouwjurkenwinkel “LaDonna” in Nijmegen. Ik koos voor LaDonna omdat het a) in Nijmegen was en b) omdat op diverse sites de relaxte en betrokken houding van eigenaresse Donna werd geprezen.
(meer…)

Bride-to-be-diary #2

Op 23 mei 2015 gaat HET gebeuren: de trouwdag van Joris&mij.

En omdat ik van iedereen hoor dat ‘De voorbereiding het leukst is” (echt? Ik hoop van niet) en “Dat ik van deze tijd moet genieten”, een wekelijks dagboekje. Over de voorbereiding op onze bruiloft. Gevoelens die dat oproept. Praktische aspecten. DJ, trouwjurken stress,  taart, bloemen. Dilemma’s en plotselinge insights in de trouwscene.

Want voorbereiden op een bruiloft.. Hoe doe je dat?

(meer…)

Bride-to-be diary #1

“Hee schat” , zegt Joris op zaterdagochtend. “Over precies 20 weken gaan we trouwen!“
“20 weken?!” roep ik verrast. “Dat klinkt weinig, 20 weken!”.

Het is 2015. Wat betekent dat we in het jaar zijn beland waarin wij gaan trouwen. En wat de hele tijd zo ver weg leek, begint nu ineens toch dichterbij te komen. Nog 20 weken dus, om precies te zijn. Oh my god. Het wordt nu toch wel heel echt. Straks ben ik een getrouwde vrouw!

Op mijn werk op de maandagochtend ook nog even ingewreven. “2015! Het jaar waar in je gaat trouwen! Wat spannend!! ” zegt Piet terwijl hij me 3 nieuwjaarskusjes geeft. “Ja”, grijnst Romy, “Weet je wel zeker dat je wil? Je kunt er nu nog onder uit!”

Ik lach mee. Ja, ik weet zeker dat ik wil. Maar ineens krijg ik ook wel kriebels. Het is 2015! En ik ga trouwen! Whaaa!

En omdat ik van iedereen hoor dat ‘De voorbereiding het leukst is” en “Dat ik van deze tijd moet genieten”, ga ik een wekelijks dagboekje bijhouden. Over de voorbereiding op onze bruiloft. Gevoelens die dat oproept. Praktische aspecten. Taart, ringen, ambtenaar, themakleur,pak, jurk, taart (belangrijke dingen benoem ik graag 2 keer), drank, feest, bloemen. Dilemma’s en plotselinge insights in de trouwscene.

Want voorbereiden op een bruiloft.. Hoe doe je dat?
(meer…)

Het 2014 van Krulletje: reizen, solliciteren en goede voornemens

Het is bijna 2015 en zoals dat hoort, ben ik nu dus mijn zonden van 2014 aan het overdenken.

Gelukkig vallen ze reuze mee. Sterker nog: 2014 was een geweldig jaar. Het jaar waarin ik samen met Joris de wereld verkende en daarna zelf op zoektocht ging in sollicitatie land. Het jaar waarin ik mezelf beter leerde kennen, dromen waarmaakte, leefde en lachte. Het jaar waarin ik merkte dat het leven ook zonder mijn papa doorgaat, en waarin ik nog beter doorkreeg wie belangrijk voor mij zijn.

En niet te vergeten.. Het jaar waarin grote liefde Joris mij ten huwelijk vroeg!

Ja, er is dit jaar meer dan genoeg om dankbaar voor te zijn. Grappig genoeg kan ik 2014 bijna exact opknippen in 3 delen: de periode van reizen, de periode van solliciteren en de periode van nieuwe start, met baan en trouwplannen. Kijken jullie nog één keer mee terug?

(meer…)

Tien tips: hoe maak je een goede indruk bij een sollicitatiegesprek?

“Oke, we zetten een vacature uit. Lijkt me goed als jij contactpersoon bent . En voeren wij dan samen de gesprekken?” zegt mijn baas, terwijl ze met een schuin oog alweer naar haar laptop kijkt. We zitten in een drukke periode en ze heeft haast.

Ja, het leven raar lopen. Was ik een ik een klein half jaar geleden nog zelf op zoek naar werk, nu mag ik het voortouw nemen in het aannemen van een nieuwe collega.

Wat een giller he? Van trillende sollicitanten handjes voor de tafel, naar een ‘Ow dus jij wil hier komen werken?!’ hoofd achter de tafel (grapje, dat zou ik natúúrlijk nooit doen). Ik voel me wel vereerd dat ik dit mag doen, en heb er ook zin in. Want hoe ervaar je een sollicitatieprocedure als je zelf aan zet bent?

Inmiddels zitten de gesprekken erop en kan ik blij melden dat we iemand gevonden hebben. Ik zou dolgraag alle details over die gesprekken vertellen, maar dat lijkt me helaas niet zo ethisch. Wel vielen me een aantal dingen op. Jammere dingen, ook wel. Open deuren die sollicitanten laten liggen. Kleinigheden die aan de andere kant van de tafel (als potentiële werkgever) een grote indruk maken.

En omdat dit informatie is die ik als sollicitant graag had gehad, zet ik ze nu op een rijtje.

(meer…)

De wereld zonder jou

Ik huiver, sla mijn ogen neer een schuifel een beetje met mijn voeten. Het is niet koud in de kerk, maar toch lijkt er een collectieve rilling door de mensen om mij heen te trekken. Naast me schraapt Joris onrustig zijn keel. Aan de andere kant frummelt Sylvie wat aan haar tasje en vist er een zakdoekje uit.

We zijn hier om afscheid te nemen van Sanne’s moeder. Veel te vroeg , veel te jong, een strijd tegen kanker en toen moesten ze haar laten gaan. Er zat niet veel tijd tussen het begin en einde van haar ziekte, en Sanne heeft de laatste maanden veel tijd met haar mama doorgebracht. Lieve, stoere Sanne, die tot het eind voor haar moeder heeft gezorgd en gevochten.

De kerkklokken beginnen te luiden en de kist wordt binnengedragen, gevolgd door de familie .Sanne loopt te midden van haar vader, twee broers en zus. Ze ziet bleek en als ik haar vertrokken gezichtje zie,  lopen mijn ogen vol tranen.

De dominee begint te spreken. Een mooi, persoonlijk verhaal, waarin hij Sanne’s moeder prachtig weergeeft. Hij beschrijft haar ziekbed, haar optimisme en moed. Dan besluit hij zachtjes met de impact dat het verlies heeft op de familie. “Na vandaag gaat het leven door..” zegt hij. “En moeten jullie wennen aan een wereld die ineens zo anders is”.

(meer…)

Naar de sportschool: “Zoo , jij zat er helemaal doorheen he?!”

Sinds enkele weken rijd ik geen paard meer, dus moest ik naarstig op zoek naar een nieuwe hobby. En omdat ik prachtige trouwjurk heb besteld -Had ik eigenlijk al verteld dat ik een trouwjurk heb uitgezocht? Hij is echt waanzinnig, maar ik mag er *uiteraard* niks over zeggen (zo vervelend) –  waar ik over een half jaar in moet passen, viel de keuze op de sportschool. Zo’n hippe, met lesjes.

Een klein nadeel is dat ik er een enorme hekel aan heb om in mijn eentje naar een nieuwe sportschool te gaan. Al die zwetende, gespierde, imponerende sportmensen met hun strakke pakjes en spierbundels… Ik weet het niet. Het heeft iets intimiderends.  Hoewel ik zelf ook niet buitenproportioneel dik of asportief ben, word ik toch onzeker van de sportschool. Zeker als ik dan dus ook nog zo “Die Nieuwe” ben.

bron: Loesje.nl (meer…)