Maaike

Bij de dokter

Ik ga verzitten in het plastic kuipstoeltje en wiebel nerveus met mijn voet. Om me heen klinken allerlei geluiden: het rinkelende belletje van de balie, de stem van de receptioniste, voetstappen in de gang. Naast me begint mijn dikke buurman rochelend te hoesten. Ik onderdruk een rilling en probeer mijn aandacht weer te richten op de oude, gekreukte Cosmopolitan op mijn schoot.

Ik zit in de wachtkamer van de huisarts. Na een poosje uitstellen heb ik toch maar even een afspraak gemaakt om een jeukende moedervlek te laten checken.

Ik heb het niet zo op dokters en ziekenhuizen. Dat is eigenlijk best gek, want mijn moeder is neuroloog en als klein meisje ging ik regelmatig mee als ze in het weekend patiënten moest controleren. Dan kreeg ik koekjes en mocht ik tekeningen maken, dus het was zeker geen traumatiserende ervaring.

Maar als ik zelf een arts moet bezoeken, voel ik me altijd zeer slecht op mijn gemak.

“Ik ga liever gewoon op sollicitatiegesprek”, schiet er door mijn hoofd.

(meer…)

Kromkrommer weet raad met weggooi groenten

Te krom, te dik, te klein, te veel.… te gek! Volgens schattingen wordt zo’n 5 tot 10% van alle groente en fruit in Nederland verspild vanwege hun ‘looks’. Dat is toch krom? Maar ook schommelingen in de productie en gebrek aan communicatie binnen de keten zorgen voor groente-overschotten die vervolgens doorgedraaid worden. Met de smaak en kwaliteit van al deze groenten is niets mis, maar toch belanden ze op de afvalberg, bij veevoer of in de biovergister. Kromkommer zorgt er daarom op allerlei manieren voor dat deze groente weer terugkomen op JOUW bord. Want krom is het nieuwe recht

bron: www.kromkommer.com

Een paar weken terug bekeek ik mijn LinkedIn pagina en sprong één berichtje me gelijk in het oog. Het was afkomstig van Chantal Engelen, een food marketeer die ik twee jaar geleden heb leren kennen tijdens een project voor mijn toenmalige werkgever.

“Met de lancering van onze nieuwe soeplijn is het ook tijd voor een nieuwe stap: vanaf heden ga ik me fulltime wijden aan Kromkommer! “ Schrijft Chantal in haar LinkedIn update.

(meer…)

Vrouw en techniek…

Het is zondagmiddag en ik en mijn Peugeotje zijn op weg naar Utrecht . Voor het eerst sinds onze reis ga ik vriendin Lara weer zien. Lara is zwanger, dus ik kan niet wachten om haar dikke buik te bewonderen.

Ik ben ergens halverwege, op de A2, als het scherm van mijn telefoon- die ook fungeert als navigatie systeem- ineens zwart wordt.

Shit. Niet weer.

(meer…)

Ik heb je lief

Joris komt al wankelend de kamer binnen. In zijn armen heeft hij een enorme geluidsbox. Hij heeft hem net schoongemaakt: het bruine hout glanst. “Kijk”, zegt hij licht hijgend. “Zo ziet het er al heel anders uit! Ik heb ze nu allemaal schoon. En dan ga ik deze nu naast de tv zetten en de andere naast de bank”.

Ik kijk op vanaf de bank, waar ik verdiept was in mijn boek. Joris is omringd door kabels, boxen en boekjes met de gebruiksaanwijzing. Al pratende laat hij de box voorzichtig op de grond glijden en kijkt naar me op. Zijn blauwe ogen glanzen en hij veegt met één hand wat springerige haren uit zijn ogen.

Hij staat daar zo lief, met zijn hand op de geluidsbox, dat ik ineens en golf van emoties door me heen voel gaan.

(meer…)

Marqt: Een verzameling écht eten in een strak supermarktjasje

“Kijk, hier is het!” Joris wijst naar het gebouw voor ons. “Wauw, het is best groot!”
Ik knik bevestigend. De winkel voorons heeft grote glazen ramen en lijkt een aardige oppervlakte te bestrijken. Het is groter dan ik had verwacht. Vol verwachting loop ik naar de ingang, waarboven de naam van de winkel prijkt: “Marqt”.

We zijn samen een weekendje op pad in Den Haag en ik wilde graag op bezoek bij Marqt. In mijn vorige baan maakte ik deel uit van het lectoraat AgroFood Marketing, en daar kwam dit concept geregeld ter sprake. Marqt omschrijft haar eigen concept als volgt:

bron: www.marqt.nl

bron: www.marqt.nl

(meer…)

Zeven dingen die je als werkzoekende liever niet hoort…

Nu ik hard op zoek ben naar werk, begint me een patroon op te vallen in opmerkingen die ik geregeld hoor. Blijkbaar roept werkeloos zijn bepaalde teksten op bij de rest van werkend Nederland.

En hoewel ik vooral veel leuke, lieve, aardige dingen hoor –laten we dat voorop stellen-, kan ik jullie toch verblijden met “Zeven dingen die je als werkloze liever niet hoort”:

(meer…)

Het heft in eigen hand: als de droombaan niet naar mij komt…

Het is een regenachtige dinsdagochtend en ik hang achter mijn laptop. *klik* Vacature site. Ach, nog geen nieuwe vacatures. *klik* facebook, Ach nog geen updates sinds de laatste 5 minuten. *klik*, inbox, ach een nieuw mailtje! Ow, het is spam.                                                                                                                                        loesje3

Morgen heb ik weer een gesprek op de planning, maar vandaag niet en ik ben verveeld. Dat ben ik de laatste tijd wel vaker: ik ben ongeduldig van het niks doen en wil graag mijn passie en creativiteit ergens in stoppen. Bij voorkeur in iets wat geld oplevert, zoals een baan. En dan het liefst een zogenaamde droombaan.

Maar zoeken naar een droombaan valt nog niet mee. Als sollicitant ben je sterk afhankelijk van het aanbod. En open sollicitaties zijn daarbij wel leuk, maar hebben me nog niet veel resultaat opgeleverd.

(meer…)

Op Sollicitatiegesprek: “Welke auto vind jij mooi?”

Het is donderdag, tegen het einde van de middag. Ik zit in een grote kantoorruimte aan een glanzende vergadertafel. De grote ramen van het kantoor geven uitzicht op een grijs betegeld parkeerterreintje. Het is bewolkt en een windvlaag giert om het gebouw.
Ik wend mijn blik af van buiten, pak het half lege kopje op en neem een slokje koffie. Dan richt ik mijn aandacht weer op de twee mannen in pak tegenover me.

Inderdaad: Ik ben op sollicitatiegesprek.

Een stukje rijden is wel mijn ding., maar over auto merken moet je mij niks vragen. Bij voorkeur niet tijdens een sollicitatie gesprek…

(meer…)

Koekjes, bellen en info zoeken: De Sollicitatie Voorbereiding

“Wat heb jij eigenlijk veel gesprekken!” zegt vriendin Jill. Ik grijns. Na een maandje zoeken, brieven schrijven, bellen en netwerken begint er nu beweging in de solliciteer flow te komen: ik heb een een paar uitnodigingen voor gesprekken te pakken.

Leuk, leuk, leuk. Noem mij gek, maar ik houd wel van sollicitatie gesprekken. Ik vind het leuk om mensen van een nieuw bedrijf te leren kennen. Om meer te horen over dat bedrijf. Om te kijken of er een klik is. En, natuurlijk, om mezelf zo goed mogelijk te presenteren.

(meer…)