Maaike de Vries

Pamperkontje goes hipsterbaby

Wat ik natuurlijk nooit zou worden: zo’n moeder die belachelijk veel geld uitgeeft aan de kleding van haar baby. Nooit. Want dat is onzin, groeien ze zo uit, krijgertjes zijn ook prima… Hey, wat zie ik daar voor supercute jurkje?!?

(meer…)

Van zwanger naar #fitmom #5: New mom look

Kom op, ga nou dicht! Ik ruk nogmaals aan de knoop van mijn broek. Met succes: de knoop gaat inderdaad dicht. Yes! Ik pas weer in mijn oude kleren! En dat mag ook wel, 8 maanden na dato. Want wat niemand je dus vertelt van te voren: als (aanstaande) moeder heb je eigenlijk DRIE garderobes nodig… (meer…)

Van zwanger naar #fitmom #4: Hoe krijgt mama weer een babyhuidje?

ontzwangeren

“Zal ik…?” twijfelend pak ik een kort broekje van de stapel kleren. Of is dat onzin..? “Schat, kom je nou?” roept Wouter buiten ongeduldig. We zijn op vakantie en willen even met Lauren gaan zwemmen in het zwembad verderop in het park. Ik heb mijn bikini al aan, maar eigenlijk weet ik niet of ik daarin wel over de camping durf te lopen

Zoals je eerder kon lezen voel ik me nog niet helemaal bikini-proof.  Terwijl het met de kilo’s die zijn blijven plakken allemaal wel meevalt: nog 2 teveel, as we speak zelfs gereduceerd tot 1,5. Echt veel dikker dan pre-zwanger ben ik dus niet, maar helaas heeft de zwangerschap ook het één en ander met mijn huid gedaan.

(meer…)

Van zwanger naar #fitmom #3: EINDELIJK kan ik weer…

Fit na zwangerschap

Oow, wat vond ik zwanger zijn leuk, mooi, bijzonder. En ooow… Wat voelde ik me soms beperkt. Nu is het weer zomer, ben ik niet meer zwanger, en geniet ik onwijs van alles dat wel weer kan.  Oké, ik ben dan nog wel druk aan het ‘ontzwangeren’, (die tocht naar #fitmom is nog in volle gang), maar toch geniet ik deze zomer met volle teugen. EINDELIJK kan ik weer…

  1. (meer…)

Van zwanger naar #fitmom #2: Rennen met die kont!

Van zwanger naar fitmam: weer fit na bekkeninstabiliteit

En OP! En 2… En OP, en zwaai, en fiets, en ÉÉN, en TWEEE”. De muziek en de stem van de instructrice dreunen onverbiddelijk door. Hijgend en piepend probeer ik mijn benen in de lucht te gooien, terwijl ik halfslachtige fietsende beweging maak. Ik zie mijn voet met een vreemde hoek door de lucht maaien en ik hoor iemand kreunen. Ow… Die iemand ben ik zelf. Om me heen trappen allemaal benen moeiteloos rondjes. “Kom op Maaik, je kan dit!”spreek ik mezelf inwendig toe. Ik span mijn buikspieren aan maar er gebeurt niks: het been dat net nog halverwege de lucht hing, keilt nu definitief richting de grond. Mijn buikspieren zijn namelijk non-existing. (meer…)