Maaike de Vries

Van zwanger naar #fitmom #2: Rennen met die kont!

Van zwanger naar fitmam: weer fit na bekkeninstabiliteit

En OP! En 2… En OP, en zwaai, en fiets, en ÉÉN, en TWEEE”. De muziek en de stem van de instructrice dreunen onverbiddelijk door. Hijgend en piepend probeer ik mijn benen in de lucht te gooien, terwijl ik halfslachtige fietsende beweging maak. Ik zie mijn voet met een vreemde hoek door de lucht maaien en ik hoor iemand kreunen. Ow… Die iemand ben ik zelf. Om me heen trappen allemaal benen moeiteloos rondjes. “Kom op Maaik, je kan dit!”spreek ik mezelf inwendig toe. Ik span mijn buikspieren aan maar er gebeurt niks: het been dat net nog halverwege de lucht hing, keilt nu definitief richting de grond. Mijn buikspieren zijn namelijk non-existing. (meer…)

Twinkel Time #16: Onze superstylishe tuin, must-have lamp en koffie

Happy Sunday! Zitten jullie -ondanks de regenbuien- lekker in de summer vibes? Ik wel, want ons GRAS is er! Wat maakt deze tuinupdate me gelukkig (spiek gauw hoe ons gazonnetje erbij ligt!). Ik krijg gelijk zin om ook weer nieuwe features voor in huis te kopen. Wat vinden jullie van die ene lamp? Enne, ziet Lauren er niet té cute uit in haar zomeroutfitje? Check het in deze Twinkel Time.

(meer…)

Van zwanger naar #fitmom #1: Back to bikini shape

Een half jaar geleden beviel ik van Lauren…En kon het ontzwangeren beginnen. Uhm, ontzwangeren? Say what? In het hele, (meestal) blije proces van zwanger worden en zwanger zijn, had ik geen seconde nagedacht over de periode ‘na de bevalling’. Als ik er al aan dacht, fantaseerde ik erover hoe lekker het zou zijn om mijn oude lijf en oude leven terug te hebben. Compleet met sporten, wijntjes en een bikinifiguur. Uitspraken als ‘negen maanden op, negen maanden af’ gingen mijn ene oor in en het andere uit. Dat gold misschien voor een enkeling, maar toch niet voor mij met mijn fitte lichaam? En over de mogelijkheid dat zwangerschapshormonen ook ná de bevalling nogal wat impact hebben, dacht ik al helemáál niet.

Shit, het bestaat echt
HA. Nu, een half jaar na de bevalling, weet ik dat ontzwangeren geen fabel is. Nadat Lauren mijn lichaam had verlaten, was ik zowel lichamelijk als mentaal nog lang niet mezelf.  Maar hoe werkt dat dan? En hoe makkelijk of moeilijk is het om na je bevalling weer fit en happy te worden? Omdat ‘ontzwangeren’ voor velen (inclusief mijzelf dus) een vaag begrip is, ga ik deze zomer in een nieuwe serie doeken doen hoe ik na de geboorte van Lauren langzaam weer de “Maaike pre-baby” wordt. Of nouja, hetzelfde als voor Laurens komst zal ik niet meer worden, want ik ben nu moeder. Maar hoe word ik -lichamelijk en geestelijk- een summerproof #fitmom?

Vandaag trap ik  in deel #1 af met mijn after-bevallingslichaam, gewicht en (niet zo strakke) bikini body.

(meer…)

Wat voor moeder zal ik voor jou zijn?

Ruim 38 weken zwanger was ik, toen ik dit briefje schreef. Een briefje aan Mimi, het nog ongeboren kindje in mijn buik. Nu is onze Mimi-Lauren al een tijdje bij ons, maar het is leuk om terug te lezen hoe ik me voorbereidde op het moederschap. Sommige vragen zijn inmiddels beantwoord (Jaa, ik houd heel veel van die kleine), maar de wensen blijven onveranderd.  Lieve dame, dat jij maar groots dromen mag!

(meer…)

Working mam #2: Hoe moeder zijn me een leukere collega maakt

Toen ik net zwanger was en het heugelijke nieuws op mijn werk deelde, is één reactie me bijzonder bijgebleven. Een collega merkte op dat mensen die kinderen kregen vaak (nog) leukere collega’s werden.  “Ouder worden brengt je ook iets in je werk, want je gaat anders tegen zaken aankijken. Je leert nieuwe dingen… Ja, je wereld wordt er door vergroot”, zei hij.

Aangezien de meeste mensen volgens mij stiekem vrezen dat ze aan een jonge moeder op het werk niet veel meer gaan hebben (die is immers altijd moe en praat enkel nog over fruithapjes), vond ik het een mooie benadering. Tegelijk was ik benieuwd of het waar zou zijn. Zou mijn moederschap een positieve impuls geven op de werkvloer?Ja, warempel!

1.Ik kan beter multitasken
Als je iets leert van een baby, is het wel multitasken. De aandacht verdelen tussen het uitkoken van flessen, het smeren van brood, het ophangen van de was en een kirrende dame in de box. Ik was altijd al wel een vrij gedreven multitasker, maar nu ga ik helemaal als een malle.

2. Ik realiseer me beter dat tijd voor iets maken een keuze is
…Een keuze, die ik thuis met Lauren dus niet heb. Want als Lauren aandacht nodig heeft, gaat zij altijd voor. Op het werk zijn maar weinig zaken zo urgent als Lauren. Ik kan kiezen wat ik nu en wat ik later doe. Dus laat ik me minder meeslepen door de vermeende urgentie van dingen, maar beoordeel ik eerst even wat op mijn to do lijst nu echt de meeste haast heeft.

3. Ik ben nog dankbaarder als iemand me warme koffie brengt
Want op de één of andere manier gaat Lauren altijd net huilen als ik thuis mijn cappuchinootje in elkaar heb gedraaid, waardoor ik deze vaak koud moet drinken. Daarbij is koffie na een slapeloze nacht een belangrijke drijvende kracht in mijn leven.

4. Ik werk efficiënter
Want ik kan niet altijd meer blijven totdat het werk af is (Lauren wacht aan het eind van de dag op mij), dus moet het werk maar af zijn in de uren die ik heb.

5.Ik waardeer het zeer dat ik mijn hersenen weer mag gebruiken
Ja, ik ben heel, heel graag met Lauren. Maar heel geestelijk uitdagend is een dagje melkflesjes, poepluiers en slaapjes bijhouden niet. Dus nu ik weer werk vind ik het lekker dat ik weer moet nadenken.

6.Ik kan langere tijd zonder eten
Vroeger werd ik erg chagrijnig als een vergadering uitliep en ik met een rammelde maag op mijn stoel zat te wiebelen. Sinds Laurens geboorte eet ik echter op zulke onregelmatige tijden dat mijn lichaam zich heeft aangepast. Eten komt als het komt.

7.Ik ben flexibeler
Ik was altijd nogal van de planning, zowel op het werk als privé. Lauren heeft door dat geplan een dikke streep gezet. Ineens moeten we meebewegen met de wensen (honger, slaap, ziek, etc) van ons kleine monstertje. En hoewel ik nog steeds de voordelen van een dagindeling zie, merk ik dat ik er ook op het werk nu flexibeler ben. Gewoon, omdat de wereld ook niet blijkt te  vergaan als van de planning wordt afgeweken.

8. Ik begrijp andere ouders beter
Waar ik vroeger nog wel eens met mijn ogen wilde rollen als iemand over de escapades van haar dochtertje begon, klets ik nu gezellig mee. En nu ik eenmaal zelf heb ervaren hoe hectisch een avondritueel met kind kan zijn (Lauren ophalen, Lauren fles, Lauren knuffelen, Lauren in bed, waarna we zelf nog moeten koken, opruimen, etc), snap ik dat collega x een etentje afzegt om haar man niet alleen te laten met twee zieke jonge kindertjes. I feel you, sister.

Grappig he? Vooraf had ik niet verwacht dat ik dit rijtje op zou kunnen schrijven. Eerlijk is eerlijk: een slapeloze nacht kan een deel van die positieve effecten ook zo weer te niet doen (niks zo slecht voor het humeur en de concentratie als weinig slaap), maar over het algemeen… Ben ik blij verrast! Wat bracht het moederschap jullie in je werk?