Bride-to-be-diary #7 Ik heb helemaal geen zin meer in dat trouwen

Deze week in de bride-to-be-diary overwegen we de hele bruiloft toch met terugwerkende kracht naar Las Vegas te verplaatsen, krijg ik een zenuwinzinking en breek ik mijn hoofd over “bruiloftsdecoratie”. Je kan maar ergens druk mee zijn…Gelukkig konden we ook dingen afvinken van de lijst!

Ik heb helemaal geen zin meer in dat trouwen

“Ik heb helemaal geen zin meer in dat trouwen!” Slinger ik Joris chagrijnig in zijn gezicht. “We hadden verdorie toch gewoon in Las Vegas moeten trouwen. Alleen wij twee, geen gedoe, geen gezeur. Ik word knettergek van al dat trouw gezeur”.

“Ja, maar dat is nou eenmaal niet zo”. Roept Joris net zo chagrijnig terug. “Je moet je niet zo gek laten maken door iedereen . Of eigenlijk, door jezelf”.

Het is zaterdagavond en die verloopt niet echt zoals je je een gezellige, huiselijke avond voorstelt.

Dat komt vooral door mij, want ik heb een verschrikkelijke bui. Het zal de combinatie van drukte op het werk, een migraine aanval en ongesteld wel zijn, maar de toenemende hoeveelheid ‘to do’s” van onze trouwdag begint me tegen te staan.

Het wordt alleen maar meer en meer. Terwijl we juist zo goed bezig waren. We waren zo vroeg met alles, alles liep op rolletjes. Vorige maand verzuchtte ik nog tegen een vriendin dat ik niet begreep waarom mensen zich zo druk maken om hun trouwdag, terwijl je zo veel tijd hebt om alles te regelen.

Maar nu de datum dichterbij komt, duiken ineens overal extra taken op. Blijkbaar ben je er niet met het regelen van locatie, jurk, pak en ringen. Nee, nu begint de ellende pas. Want de boel moet nog worden versierd. Wat doen we met decoratie? Doen we ballonnen, strikken, linten? Bordjes? Vlaggen? Waar koop je die, wat mogen ze kosten en wie hangt ze wanneer op? Willen we een tafelschikking? En zo ja, waar komen dan de naambordjes vandaan? Leuk dat idee van die corsages, maar gaan we die zelf knutselen en HOE DAN? Welke hotels raden we gasten aan? En hoe maken we in godsnaam het draaiboek voor die dag kloppend? En waar halen we de tijd vandaan om respectievelijk onze jurk en ons pak opnieuw te gaan passen , met vriendinnen en moeders voor hun outfit te shoppen en op zoek te gaan naar die ene haaraccessoire?

Het gaat maar door. En hoewel het allemaal wel leuk is, leidt het voor mijn gevoel daarnaast ook nogal af van het geen waar trouwen om moet draaien: ontspannen de liefde vieren met vrienden en familie.

Liefde die er op zo’n avond als vandaag een beetje bij in schiet. Dames en heren, begin nooit aan trouwen: die voorbereidingsstress is slecht voor je relatie.

“Maaike”, haalt Joris me streng uit mijn paniekaanval. “Hou op. Je moet niks, we doen alleen dingen die wij leuk vinden en niks”omdat het hoort”. Je moet ophouden je verantwoordelijk te voelen voor iedereen. Zo kan je ook bezig blijven. En bovendien hebben we toch ook hulp? ”

Ik zucht eens diep. Dat is waar. Ik krijg vooral stress van alles dat ‘moet’, maar van wie moet dat eigenlijk?

“Kom eens hier schat, we gaan lekker een filmpje kijken. Of even wat drinken in de stad. Het komt wel goed. Het belangrijkste is dat we van elkaar houden”. Zegt Joris lief.

Gerustgesteld nestel ik me naast hem op de bank.
Wat een man he? Ik weet ineens weer waarom ik daar op 23 mei volmondig JA tegen ga zeggen.

20150201_192940

Decoratie: je bruiloft is een feestje, maar je moet wel zelf de slingers ophangen

Zoals jullie al konden lezen is één van mijn nieuw ontwikkelde stresspunten de decoratie. Lekker belangrijk, denk je misschien, maar een beetje aankleding maakt een bruiloft toch wel meer ‘bruiloft’.

Het probleem met decoratie is alleen dat ik a) totaal niet creatief ben, b) allemaal wazige droombeelden zie van hoe ik het wel hebben, maar geen idee heb hoe ik die kan vertalen naar iets praktisch en c) dan toch blijf vasthouden aan die vage droom.

Had ik al eens verteld dat ik nogal een twijfelmuts ben?

Gelukkig heb ik mensen in mijn omgeving die me te hulp schieten. Na een belletje met studentenhuisvriendinnetje Kristy waarin ik mijn decoratie twijfels uitspreek, biedt mevrouw gelijk aan om te helpen. Kristy is een bruiloftsgoeroe: ze wordt door haar vriendinnen keer op keer gevraagd als ceremoniemeester en heeft er misschien al wel 10 bruiloften op zitten.

Al pratend komt ze direct met allemaal geniale ideeën, waar ik van mijn leven nog niet op zou komen. “Luister meid”, besluit Kris vrolijk. “Ik ga even wat ideetjes bij elkaar zoeken en dan stuur ik je dat vrijdag op. Dan heb je in ieder geval weer inspiratie.”

En als klap op de vuurpijl komt mijn collega Vera de dag erop naar me toe met een plaatje van een hele leuke corsage.  “Kijk, ik zat even wat te zoeken en toen vond ik dit. Dat kun je heel makkelijk maken? “

Super lief en heel welkom. We komen er wel, ik heb er weer zin in!

Kapsel, uitnodiging, ringen: CHECK

Ik zou het haast vergeten te vertellen, maar  er zijn inmiddels ook heel veel dingen van onze to-do lijst  afgestreept! Zo heb ik een nieuwe kapster die mijn haar gaat doen op de bruiloft. Een ontzettend aardige, leuke, gezellige meid, heel meedenkend en spontaan. En ze heeft zelf ook krullen, dat schept toch een band.

Kapster nummer 1 is afgezegd. Door Donna, niet door mij. Ik hoop niet dat ze boos is, want ze heeft mijn adres…

Daarnaast hebben we geweldige ringen uitgekozen die nu voor ons worden gemaakt, én gaan dit weekend de uitnodigingen op de post. Dat laatste vind ik best spannend, al weten de meeste mensen allang dat ze uitnodigt zijn. maar het versturen van de uitnodiging maakt het ineens heel ‘echt’.

Nog 11 weken te gaan!

Geschreven door

Geef een reactie