Bride-to-be diary #9 Trouw doemscenario’s & voorpret

In de bride-to-be diary van deze week beginnen de trouwzenuwen én voorpret in gelijke mate toe te slaan. Hoe kan het dat hoe meer we doen, hoe langer de to do lijst wordt? Wat moeten we  eigenlijk nog regelen? En waarom willen mijn vrienden me ineens niet meer vertellen wat ze in hun vrije tijd doen?

“Moeten jullie nog veel doen?”

Vorige week opende ik facebook en zag ik een berichtje van mijn vriendin Linda. Linda is sinds vorig jaar de trotse mama van een zoontje, Neil. “Over 7 weken is Neil alweer 1 jaar!” zei haar berichtje.

Daar schrok ik nogal van.

Niet omdat het berichtje zulke wereldschokkend info bevatte, maar omdat Neil jarig is op 22 mei. En 22 mei is 1 dag voor onze bruiloft. (welke dus, logischerwijs, op 23 mei plaatsvindt).

Dus als Neil over 7 weken 1 jaar oud wordt.. Ben ik over 7 weken een getrouwde vrouw.

De laatste tijd vraagt iedereen ‘Of alles al geregeld is’ en ‘Wat we nog allemaal moeten doen’.

Die vragen vind ik lastig te beantwoorden. Ik heb namelijk geen flauw idee wat we nog allemaal moeten doen. Wel weet ik dat mijn agenda de komende tijd erg vol staat met “bruiloftgerelateerde zaken”. Zo hebben we een afspraak bij de feestlocatie, een afspraak voor bruidstaart (yeah!), een afspraak om mijn trouwjurk te gaan passen, een afspraak met de ceremoniemeesters, een afspraak om samen naambordjes te gaan knutselen (deze afspraak zal erop uitdraaien dat ik naambordjes knutsel en Joris een kopje thee voor me zet terwijl ik dat doe) en met iemand die ons gaat voorzien van ballonnen.

Daarnaast moeten we nog afspraken maken met de fotograaf, trouwambtenaar en iemand die iets weet van trouwboeketjes.

En dan is er nog een grijs gebied van ondefinieerbare zaken, die ongetwijfeld nog gaan opdoemen en ook nog geregeld moeten worden.

Dus of alles al geregeld is? Nee, ik denk het niet. Maar dat gaat helemaal goedkomen hoor, we hebben nog alle tijd.

Om precies te zijn nog 7 weken.

Trouw doemscenario’s : drank als antwoord op alles

Ik begin iets te ontwikkelen waarvan ik dacht dat alleen van die opgefokte bruidjes bij MTV daaraan deden: trouwstress en bijbehorende doemscenario’s.

De stress kan iets te maken hebben met  ‘alles geregeld hebben’ en ‘7 weken’.

De doemscenario’s behelzen met name de sfeer op The Big Day. Laatst schrok ik wakker uit een nachtmerrie waarin onze bruiloft een dooie boel was, alle gasten zich verveelden en de uren zat af te tellen totdat ze weer naar huis mochten.

Eigenlijk is dat mijn grootste zorg; dat wij nu enorm ons best doen om er een mooie bruiloft van te maken en dat dan niemand er een klap aan vindt. Of dat iedereen al heel vroeg weer weggaat.

Natuurlijk zou dat mijn zorg niet moeten zijn –Ja, het gaat om ons en Nee, niemand vindt een bruiloft ooit saai. Maar zorgen laten zich nou eenmaal moeilijk sturen.

Gelukkig heb ik in mijn studententijd ruimschoots ervaring op kunnen doen met het organiseren van succesvolle feestjes, dus weet ik wat de oplossing is voor alle problemen: alcohol. En aangezien de drank is afgekocht kan die wat mij betreft rijkelijk vloeien.

Nu maar hopen dat er niet teveel BOB’s , zwangeren of moslims aanwezig zijn, want in dat geval zal ik genoodzaakt zijn om over te gaan op plan B; zelf zoveel drinken dat ik niet meer merk wat de gasten van de bruiloft vinden.

Eigenlijk sowieso best een goed idee.

Vrijgezellenfeestje..??

“Oke, doei!! Ga je dit weekend trouwens nog wat leuks doen? “ roep ik naar Sylvie terwijl ik de deur uit stap. Ik heb uit mijn werk even wat bij haar gegeten en ga nu weer terug naar huis.

“Uhm..”, grijnst Sylvie. “I could tell you, but then I would have to kill you. Bye!” . Onschuldig zwaaiend doet ze de voordeur dicht.

Lachend loop ik naar mijn auto. Met de bruiloft die dichterbij komt, nemen de sneaky plannetjes van mijn vrienden toe. Bij elk ondoordacht citaat dat uit mijn mond floept (en dat zijn er nogal wat) krijg ik veelbetekende lachjes en opgetrokken wenkbrauwen te zien. En als ik probeer iemand te chanteren of mijn zin door te drukken ( dit doe ik zelden), is de opmerking ‘Wie ging er binnenkort ook al weer trouwen?’ er eentje waar ik weinig tegenin kan brengen.

Geen flauw idee of ze me alleen maar aan het stangen zijn of dat ze echt met iets bezig zijn, maar het maakt me allemaal zeer nieuwsgierig. Zou het iets met een vrijgezellenfeestje te maken hebben, of iets anders??

s‘ Avonds, als ik mijn nagels zit te lakken op de bank en Joris verdiept is in Voetbal International , besluit ik hem eens te ondervragen.

“Hee schat, wanneer is mijn vrijgezellenfeestje? “ vraag ik nonchalant.

“Weet ik niet”, bromt Joris zonder op te kijken uit zijn boek.

Ik por met mijn voet tegen zijn knie aan. “Wanneer nou??” herhaal ik met een zeurderig kleine meisjes stemmetje .

“ Weet ik nie-hiet”. Zegt Joris zonder een spier te vertrekken. “Misschien krijg je wel helemaal geen feestje “

Ik geef het op. Blijkbaar is nieuwsgierig zijn en blijven het lot van de bruid…

 

20150318_162527

 

Geschreven door

2 Reacties

  • Estelle

    😀 Mijn favoriete uitspraak tot en met jullie bruiloft: je weet dat je bijna gaat trouwen? 😀 Heerlijk die voorpret 😀

Geef een reactie