Geen categorie Category Archives

De wereld zonder jou

Ik huiver, sla mijn ogen neer een schuifel een beetje met mijn voeten. Het is niet koud in de kerk, maar toch lijkt er een collectieve rilling door de mensen om mij heen te trekken. Naast me schraapt Joris onrustig zijn keel. Aan de andere kant frummelt Sylvie wat aan haar tasje en vist er een zakdoekje uit.

We zijn hier om afscheid te nemen van Sanne’s moeder. Veel te vroeg , veel te jong, een strijd tegen kanker en toen moesten ze haar laten gaan. Er zat niet veel tijd tussen het begin en einde van haar ziekte, en Sanne heeft de laatste maanden veel tijd met haar mama doorgebracht. Lieve, stoere Sanne, die tot het eind voor haar moeder heeft gezorgd en gevochten.

De kerkklokken beginnen te luiden en de kist wordt binnengedragen, gevolgd door de familie .Sanne loopt te midden van haar vader, twee broers en zus. Ze ziet bleek en als ik haar vertrokken gezichtje zie,  lopen mijn ogen vol tranen.

De dominee begint te spreken. Een mooi, persoonlijk verhaal, waarin hij Sanne’s moeder prachtig weergeeft. Hij beschrijft haar ziekbed, haar optimisme en moed. Dan besluit hij zachtjes met de impact dat het verlies heeft op de familie. “Na vandaag gaat het leven door..” zegt hij. “En moeten jullie wennen aan een wereld die ineens zo anders is”.

(meer…)

Paardrijden: zolang ik op de grond sta gaat het prima

Ik zucht, bijt nadenkend op mijn onderlip en kijk twijfelend opzij. Daar staat een groot, bruin paard rustig op zijn hooi te kauwen.  Shardon heet hij. Shardon is zich duidelijk van geen kwaad bewust. Af en toe draait hij met zijn oor naar me toe.

“Wat is er nou? “ lijkt hij te zeggen. “Waarom duurt het allemaal zo lang? “

Een volkomen terechte vraag. Ik ben hier namelijk voor mijn wekelijkse uurtje paardrijden, maar voorlopig sta ik nog met beide benen stevig op de grond.

Ik rijd al mijn hele leven paard, en twee jaar geleden heb ik in Nijmegen het paardrijden weer opgepakt. Één keer in de week rijd ik op een paard dat bij ons in de buurt staat. Tot voor kort was dat Rum, een wit-bruin bont gevlekt paardje. Rum is echter na twee jaar samen rijden verkocht, waarna ik het geluk had dat ik het baasje van Shardon tegen het lijf liep. Zij zocht ook een bijrijder, dus nu rijd ik op Shardon.

Wat fantastisch is….Behalve dat ik er eerlijk gezegd verdraaid weinig plezier in heb.

(meer…)