Een heel bijzonder hondje

Ik staar uit het autoraam. In het grauwe landschap vliegen de bomen voorbij. Het miezert. Achter mijn linkeroog voel ik een stekende hoofdpijn opkomen.

..Maar een hond. Het is maar een hond. Alleen zo voelt het niet.

Max is papa’s hond. Vanaf het moment dat mijn vader samen met Mireille in hun verbouwde boerderijtje trok, was Max daar ook.

Met zijn glimmende zwarte neusje en fonkelende kraaloogjes straalde hij pure levenslust uit.

Toen het huis nog nieuw was, de situatie nieuw was en ik op vrijdagavonden onzeker op de stoep stond, was het Max die mij onthaalde.

Met woest blaffen en een kwispelende staart heette hij mij een warm welkom.

Na een poosje begon de boerderij als een tweede thuis te voelen, en was Max zijn aanwezigheid daar onmisbaar onderdeel van.

Hoewel veel rondjes hebben we gewandeld, kusjes uitgewisseld, hoe vaak heb ik om Max gelachen en in zijn vacht uitgehuild?

Liefdesverdriet, puber frustraties, puur geluk: Max heeft het allemaal meebeleefd.

Elk weekend kroop hij naast me op de bank, zijn warme teckel lijf dicht tegen me aan. Hij liet ons lachen met zijn bazige karakter en gekke fratsen.

“De directeur”, noemden we hem.

Hij aanbad Mireille, en kon lezen en schrijven met mijn vader. logisch ook. Allebei dominant en afschuwelijk eigenwijs. Allebei dol op grapjes en gezelligheid.

Toen papa ziek werd, kroop Max bij hem op bed. Hij bewaakte zijn baas, tot het bittere einde.

Een einde dat nu ook voor hem komt. Zijn lange teckel rug is kapot, zijn achterpootjes zijn verlamd.

Hij kan niet meer lopen, en heeft daarmee precies dezelfde aandoening als die zijn baas de laatste periode van zijn leven had.

Toeval?

Joris draait de auto het erf op en ik spring uit de auto. Binnen in huis zit een klein, bruin hondje. Een verdrietig hoopje. Zijn pootjes hangen in een vreemde knik. De normaal zo vrolijke kraaloogjes kijken me nu vragend aan. Smekend.

Ik kniel bij Max neer. “Je hebt pijn he lieverd? “ fluister ik. “Je snapt het niet he? Dit hoort zo niet jochie. Jij hoort te rennen en te spelen”

Max piept zachtjes en mijn hart breekt.

Maar een hond?

Nee. Een maatje, vriendje, een bijzonder dier.
De hond van mijn vader.
Onderdeel van ons gezin.

Morgen krijgt Max een spuitje. En al breekt mijn hart, het is goed zo.

Ik slik een traan weg, terwijl in mijn hoofd haarscherp een beeld ontvouwt.

Ik zie een klein, blij hondje, dat als een speer over een groen weiland schiet. In de verte staat een vertrouwd figuur. Zijn jas half open, een pijp in de hand. Hij roept. “Kom maar Max! Max, kom je bij de baas!”. En het hondje rent , blaft van vreugde. Hij haalt mijn vader in, en samen lopen ze verder.

De hond en de baas zijn weer herenigt.

Max, doe je hem de groeten daar?

DSCN2907bew2                            baas en max

DSCN3846klein

Afgelopen dinsdag, 17 februari 2015, is onze Max overleden. Hij heeft ons 12 heerlijke jaren van zijn teckelleven gegeven. Dank je wel vriendje. Je wordt ontzettend gemist.

Geschreven door

12 Reacties

  • Luc

    Een heel mooi stukje Maaike!

  • Rosanne

    En ik zit met een brok in mijn keel! Sterkte lieverd voor jullie allemaal. Live isn’t always fair!

  • Bernette

    Heel mooi! Tranen in mijn ogen…

  • Hermance Bijl de Vroe

    Hoi Maaike,Wat een prachtig stukje heb je geschreven…..Echt uit het leven gegrepen! Super knap van je dat je dit zo kunt beschrijven, hoor!Ga ermee door! Groetjes,Mans

    Date: Sat, 21 Feb 2015 10:44:33 +0000 To: hbijldevroe@live.nl

    • krulletje86

      Hee Mans, ahw suuuper lief van je, dank je wel! 🙂

  • Estelle

    Mooi geschreven meis! Nu zijn ze herenigd en kijken ze samen vanaf hun wolk met je mee <3

  • Esther

    Oh meis ik lees deze nu pas, zit hier weer eens te huilen achter mijn scherm…zo mooi omschreven en zó waar…een hondje is meer dan ‘zomaar een huisdier’. Een hond hoort bij het gezin. Ik weet zeker dat Max nu bij je vader is, daar geloof ik heilig in! Dikke knuffel en geniet van je trouwvoorbereidingen!

    • krulletje86

      Ahw wat een lief berichtje Esther, ben er stil van! Dank je wel! :)x

Geef een reactie