Mama Experience #4: En gij zult ervan genieten

Als je iets vaak hoort als new mom, is het wel het woord genieten. Raar eigenlijk. De hele wereld wil dat je geniet van je kind, maar wenst je tegelijk ook lachend sterkte met de slapeloze nachten. Vind ik het moederschap een beetje genieten?

En gij zult ervan genieten
“Hallo! Hoe is het? Lekker aan het genieten samen? “ , roept de buurvrouw die ons op de fiets passeert. Wouter en ik lopen net met frummel in de kinderwagen onze straat weer in na een bezoekje consultatiebureau.

Ik wring mijn chagrijnige gezicht in een lachje. “Jaa, heerlijk!”, glimlach ik.

Als ik een eerlijk antwoord had gegeven, had ik haar verteld dat het afgelopen uur niet echt genieten was. Lauren vond het bezoek aan de kinderarts niet gezellig en brulde het hele consult de longen uit haar lijfje. Ze is al de hele week huilerig op precies de verkeerde momenten.Ze huilde toen ik gister een gesprek met de verloskundige probeerde te voeren, toen we ‘savonds bezoek hadden, nu dus bij de consultatiearts… Ze is ook heel vaak blij en ze kan al heel mooi lachen, maar elke keer als ik wil pronken met mijn mooie lieve baby dan huilt ze. Grr. Daar kan ze natuurlijk niks aan doen, maar desondanks loop ik nu niet echt te… genieten.

Roze wolk of donderwolk?
Toch lijkt me dat niet het antwoord dat de buurvrouw wil horen. Het valt me op dat rondom jong ouderschap twee stromingen bestaan: er is een groep die heel hard roept hoe zwaar het allemaal is en er is een groep die praat over roze wolken en genieten. Ik neus wel eens op fora waar andere jonge moeders hun ervaringen van zich afschrijven en daar vallen me intrigerende patronen op.

Zo beginnen veel kersverse moeders net na de bevalling meestal met het roze wolk verhaal:  “Ik ben twee dagen geleden bevallen van een mooie jongen.  De bevalling wat even pittig, maar we zijn nu thuis uit het ziekenhuis en zijn heerlijk aan het genieten”.

Wat zou ze daar precies mee bedoelen? Bedoelt ze “Ons kindje ligt de hele dag vredig te slapen en ik lig er tevreden naast naar hem te staren”? Of bedoelt ze “Ik ben kapot, ik wil slapen, mijn hechtingen van die knip doen pijn en mijn kindje heeft mijn tepel nu al kapot gebeten, maar desondanks ben ik toch blij met hem”?

Interessant.

Sommige moeders houden het woord genieten ook in de weken erna consequent in hun vocabulaire, andere vervallen steeds meer in het ‘het is wel pittig hoor allemaal” stramien.  Dan komen er meer verhalen los over slapeloze nachten, opdringerige opa’s en oma’s en zorgen over voeding (wanneer, hoe vaak, hoeveel, etc).

En dan zijn er natuurlijk ook nog mensen die de roze wolk nooit bereiken maar het gewoon ZWAAR vinden, dat ouderschap.

Lauren is behoorlijk (te) genieten
In welke groep val ik? Dat wisselt een beetje per dag. Als Lauren net een uur heel hard heeft gehuild bij het consultatiebureau dan ben ik niet aan het genieten. Dan ben ik gewoon chagrijnig en gefrustreerd omdat ik haar niet stil krijg. Of als ik de hele dag loop te puzzelen met voedingen om te voorkomen dat ze precies wil eten tijdens het kraambezoek, wat dan natuuurlijk toch gebeurt? Nee, ook niet genieten.

Maar heel vaak geniet ik ook juist heel erg. Van hele suffe kleine dingetjes.  Dat ze nu ontzettend lief kan lachen bijvoorbeeld. Of als ze rustig wordt als ik haar optil terwijl ze huilt. Van de Gilmore girls kijken op Netflix terwijl Lauren rustig drinkt, de eerste keer koffie drinken buitenshuis met Lauren (zie foto) of samen met ons gezinnetje nog even in het grote bed liggen.

Een gezonde mix dus hier. Over beide ervaringen (genieten en NIET genieten) praat ik graag met anderen.  Soms wat meer over al het moois dat Lauren ons brengt, soms vooral over de pittige kanten. En natuurlijk hangt het ook gewoon af van met wie ik praat. Met mede-moeders, die dus in hetzelfde schuitje zitten, wissel ik eerder de nasty details uit dan met een passerende buurvrouw. Sowieso is met ervaringen uitwisselen met andere jonge mama’s ontzettend fijn. Elk zorgje of frustratie wordt wel door iemand herkend. Hoe heerlijk om te horen dat het niet alleen aan jou ligt.

Dus ik zou zeggen: laten we lekker eerlijk blijven met elkaar. Over de fijne en verschrikkelijke kanten van het moederschap. Want door te delen kan je ook om de vreselijkste dingen weer lachen. Is het toch nog genieten ;-).

 

 

 

 

 

 

 

Geschreven door

Geef een reactie