Wat voor moeder zal ik voor jou zijn?

Ruim 38 weken zwanger was ik, toen ik dit briefje schreef. Een briefje aan Mimi, het nog ongeboren kindje in mijn buik. Nu is onze Mimi-Lauren al een tijdje bij ons, maar het is leuk om terug te lezen hoe ik me voorbereidde op het moederschap. Sommige vragen zijn inmiddels beantwoord (Jaa, ik houd heel veel van die kleine), maar de wensen blijven onveranderd.  Lieve dame, dat jij maar groots dromen mag!

Lieve Mimi,

Je komt nu haast. Ergens kan ik het niet geloven. De afgelopen 8 maanden duurden soms lang, soms vlogen te voorbij en nu is het zover: ik ben ruim 38 weken zwanger en jij hebt groen licht om geboren te worden. Wat overigens niet betekent dat je al moet: blijf gerust nog een paar weekjes zitten, meid.

Jij wordt straks geboren en dan ben ik jouw mama. Hoe zal ik het vinden om moeder te zijn?

En nog veel belangrijker: hoe zal ik het doen, als moeder van jou? Wat voor mama word ik?

Ik zou een hele lijst kunnen maken van dingen die ik al dan niet ‘moet’ doen, maar we weten allebei dat dat zinloos is. Zo werkt het leven nu eenmaal niet: je doet je best en pas achteraf blijkt of dat goed was.

Wel weet ik heel goed wat ik wens voor jou. Ik wil dat je kunt opgroeien in  een warm en liefdevol gezin. Een plek waar je je gekoesterd en veilig voelt. Een plek waar je altijd naar thuis wilt komen. Een plek waar je je begrepen voelt.

Behalve in de pubertijd dan, want dan voelt niemand zich ooit begrepen.

Lieve Mimi, ik kan je niks beloven, maar wel veel toewensen. En mezelf ook. Ik wil een moeder voor je zijn die geen druk op je legt, maar je ondersteunt om je eigen weg te kiezen. Ik wil je zelfvertrouwen geven om te zijn wie je bent. En bovenal wil ik je altijd, altijd het gevoel geven dat jezelf zijn goed genoeg is.

Je hoeft niet aan mijn maatstaven te voldoen om ‘goed’ te zijn: je wordt al goed geboren. En wie je ook bent, ik zal je koesteren.

Ik hoop je te kunnen begeleiden op jouw weg door het leven. Niet door keuzes voor jou te maken, maar door je te helpen inzicht te krijgen in de jouwe. Door naar je te luisteren, te spiegelen als dat nodig is. Warmte en veiligheid bieden.

Kom maar meisje, wat je doet is goed.

Mijn eigen ouders gingen uit elkaar toen ik 15 jaar was. Een moeilijke periode, die ik jou graag wil besparen.  Ik wens voor jou dat je altijd liefde en warmte tussen je papa en mij zal blijven zien.

Het is tricky om je te beloven dat je vader en ik altijd bij elkaar zullen blijven… Maar ik geloof oprecht dat we dat wel gaan doen. Ik ken niemand waar ik meer van houd, meer mezelf bij ben, meer compleet mee ben.

Haha, als jij dit ooit leest vind je dat vast ‘ieuw’ om te horen.

Schijnbaar houd ik straks mimimaal net zoveel van jou… En hoe kan ik iemand waar ik jou mee gemaakt heb ooit zat zijn?

Lieve Mimi, wat voor moeder zal ik voor je zijn?

Kan ik zijn wat ik graag wil zijn? Zal je karakter op dat van mij lijken, of zal je totaal anders zijn?
Je kan misschien beter wat meer op je vader lijken, het lijkt me heerlijk om zo rustig en nuchter te zijn als hij.

Maar ook van mij kan je leuke trekjes erven, hoor. Don’t worry.

Nou kleine poppelien, dat waren genoeg mooie woorden van mama. Misschien lees je deze ooit, later. Dan mag je me vertellen of ik het een beetje heb waargemaakt allemaal. Of mijn wensen voor jou zijn uitgekomen.

Maar nu moet je eerst maar eens geboren worden. Neem je tijd mop, als je zo ver bent dan kom je.

Je bedje staat voor je klaar.

Geschreven door

1 Reactie

  • Estelle

    Wat mooi meis! ?

Geef een reactie