Zwangerschaps Update: onze tweede is een…

Op de één of andere manier had ik al een voorgevoel. Niet dat mijn voorgevoel met betrekking tot dit onderwerp nou zoveel zegt: bij Lauren zei mijn gevoel dat ze een jongetje zou worden en dat is tot op heden niet het geval. Het verschil is wel dat mijn voorgevoel bij Lauren niet zo sterk was. Nu leek ik iets zekerder van mijn zaak.

Waarom? Misschien omdat ik me al deze hele zwangerschap heel anders voel dan toen ik zwanger was van Lauren. Rustig, minder hormonaal, relaxter. Misschien door hoe deze zwangerschap tot stand kwam; onverwacht en onverstoorbaar. Of misschien omdat de verloskundige bij de 12 weken echo al een vermoeden liet doorschemeren?

Anyway, toen ik het echo-apparaat op mijn buik kreeg en de verloskundige bekendmaakte wat het geslacht was van de kleine in mijn buik, was ik niet echt verrast. Jawel… We krijgen een zoon!

Een jongetje, een kleine man, een broertje voor onze Lau.

Super leuk!

Ik moet wel even aan het idee wennen. Niet omdat ik een jongetje niet leuk vind, hoor. Ik vond het geslacht van ons tweede kindje niet zo’n issue, het maakte me oprecht niks uit.

Maar een meisje, dat ken ik inmiddels. Ik heb er immers al één, dus nu weet ik hoe ze allemaal werken. Voor een klein babymeisje heb ik nog massa’s schattige kleertjes liggen. En een mooie roze bloesemboom op de muur van de babykamer geplakt. En een zusje was ook heel leuk geweest voor Lauren… Als ze elkaar gemogen hadden dan, want ik ken ook genoeg zusjes die elkaar de hersens inslaan.

Een jongetje voelt nieuw. Onbekend. Maar dat maakt het ook superleuk.

Ik ben erg benieuwd hoe ik het vind om een jongensmoeder te zijn. Volgens mijn vriendinnen is dat anders dan meisjesmoeder. Los van de clichés ´dat ieder kind anders is ´ en twee meisjes natuurlijk ook heel erg kunnen verschillen, schijnen er meer dingen anders te zijn. Een rondvliegend piemeltje bij het verschonen, sneller in de motorische ontwikkeling, een fascinatie voor auto’s en eindeloze liefde voor mama.

Alhoewel Laurens nieuwste woordje nu ‘tatu’ is, waarmee ze toch echt auto bedoelt. Misschien houdt onze kleine vent wel van prinsessen en glitterjurken. We gaan het zien!
Wouter is trouwens helemaal over the moon dat hij nu een zoontje krijgt, super schattig.

Jaja mensen, er zit een kleine man in mijn buik!  Het beste excuus ever om eens lekker te gaan shoppen..

Ben jij een jongens én meisjes moeder? En, en, en… is er verschil?!

ps: ik heb gelijk maar van de gelegenheid gemaakt om mijn eerste buikfoto te maken. Best wel bol al he?

Geschreven door

Geef een reactie