Personal: To blog or not to blog?

Hallo, lieve lezers.  Zoals jullie merken slaat de klad er een beetje in met de vrijdaagse Mama Experience blogs. Dat komt deels door die kleine boef, die me gedurende de dag lekker bezig houdt. Maar ik kan haar niet helemaal de schuld geven: het heeft ook met mezelf te maken. Tijd voor een stukje reflectie en openhartigheid. 

Nu ik mama bent vind ik het bloggen een beetje zoeken. Over welke onderwerpen wil ik schrijven? Het is nooit mijn doel geweest om een “mama blogger” te worden en al mijn blogs te vullen met de boertjes, scheten en slaapjes van Lauren. Maar dat is wel wat grotendeels nu mijn wereld vult.

En  als ik al over moeder zijn schrijf, welke verhalen deel ik dan? Ik houd van bloggen met een knipoog en ik vind schrijven vaak het leukst als ik dat eerlijk en met zelfspot kan doen. Tegelijk maakt dat ook dat ik dus vaak de gekke, vervelende, gênante, prikkelende en (hopelijk?) herkenbare dingen van het moederschap beschrijf. Aan de reacties uit mijn omgeving merk ik dat mensen daardoor soms het idee hebben dat het hier één grote ellendige boel is. Uhm…. Dat is nou ook weer niet de bedoeling! Zo is het ook niet, want we gaan best lekker hoor met z’n drieën.

Ik merk dit me remt om onbevangen te schrijven. Vorig jaar schreef ik een blog waarin ik aangaf dat mijn blog geen dagboek is. Dat is nog steeds zo. Allicht leer je mij door het lezen van mijn schrijfsels beter kennen, maar de blog is geen afspiegeling van alles dat speelt in mijn leven. Ik wil voorkomen dat mensen mijn blog lezen en daarna concluderen hoe het ‘dus’ met ons gaat. Maar goed, omdat openhartig schrijven wel mijn ding is snap ik best dat zo’n gevoel snel gewekt is.

Kortom: ik worstel een beetje. En dan rijst vanzelf de vraag: waarom heb ik deze blog überhaupt? Is het wel slim om zoveel openhartige details over mijzelf op internet te zetten? Voor wie en waarom doe ik dat? Moet ik hier eigenlijk wel mee doorgaan, in deze vorm? Waarom ben ik ooit met bloggen begonnen?

Van wereldreis tot mammie
Drie jaar geleden begon ik met schrijven toen wij op wereldreis waren. Na de wereldreis bleef ik schrijven over mijn zoektocht naar een nieuwe baan. Toen de baan gevonden was, begon ik te schrijven over onze aanstaande bruiloft en daarna volgde zwangerschap en moeder zijn. Mijn blog heeft dus niet één onderwerp of thema, anders dan “het leven van Maaike”.  Dat, zoals bovenstaand getuigt, redelijk clichématig verloopt en daarmee dus misschien wel model staat voor het leven van een hoop twintigers en dertigers.

Als marketeer weet ik dat het helemaal niet handig is om steeds van onderwerp te switchen. Als ik meer lezers zou willen aantrekken moet ik me richten op één onderwerp. Dan moet dit een trouwblog worden, of een mamablog, of een ‘ik houd van paarden’ blog, of whatever.

Moet ik dat dan doen? Van deze blog toch een jonge werkende moeder blog maken? Dan zullen er lezers afvallen, maar weer anderen bij komen. Het grote voordeel lijkt me dat ik dan vaker blogs kan vullen met algemeenheden, dat niet alle blogs meer om mij gaan.  Want het lastige aan mezelf als thema is dat het, behalve dat het behoorlijk narcistisch is (haha. Sorry), het ook automatisch inhoudt dat ik dus openhartig moet zijn over mijn leven.

Want iedereen doet ook maar wat
Waarom ben ik ooit met bloggen begonnen? Ik ben begonnen omdat ik heerlijk vind om gevoel te delen. Om mensen mee te nemen op reis, of dat nou in Zuid-Amerika of in de wereld  van een bride-to-be is. Ik ben begonnen met bloggen omdat ik het lekker vind om dingen van me af te schrijven. Ik ben begonnen omdat het zo leuk is om reacties terug te horen van mensen, die zeggen dat  de situaties die ik schets herkenbaar zijn. Ik ben begonnen omdat ik dat belangrijk vind: open durven zijn over de leuke en minder leuke kanten van het leven. Omdat we uiteindelijk allemaal maar wat aanrommelen en het misschien best fijn is om ook eens van een ander te horen dat ze ook maar wat doet.

Ik begon met bloggen omdat een blog een verbinding legt met en tussen mensen. Omdat ik merk dat ik door te schrijven een sfeer kan creëren van openhartigheid en herkenning. Dat ik met woorden een lach en een traan kan oproepen.

Ik blog, dus ik besta
Doe ik dat nog? Of is mijn blog tegenwoordig niet meer dan een (te?) openhartig dagboek over moederschap waar vooral vrienden en vage kennissen zich om amuseren? Is het tijd om mijn blog weer een kritisch onder de loep te nemen en misschien een nieuwe weg in te slaan? Lastig, ik weet het niet.

Wat ik wel weet is dat het fijn is om weer eens op het toetsenbord te rammelen en dit onsamenhangende verhaaltje te typen.

Uiteindelijk gaat het ook niet zozeer om mij, want dan kan ik net zo goed alleen nog in mijn eigen dagboek schrijven dat ik lekker voor mezelf houd. Het gaat om jullie, als lezers. Dus ik sluit af met een vraag aan jou: waarom lees je mij blog? Waarom kom je hier en wat wil je in de toekomst graag lezen? In hoeverre vind je de verhaaltjes over ons jonge gezinnetje leuk?

Ik ben benieuwd.

 

 

Geschreven door

8 Reacties

  • Margreet Olthof

    Hoi Maaike,
    Ik lees je blog al een tijdje en je schrijfstijl is de hoofdreden. Je hebt me mede geïnspireerd om zelf eindelijk een blog te beginnen. Juist omdat je gewoon lijkt te schrijven wat je bezig houdt. Ik ben lange tijd niet begonnen aan een blog omdat ik graag mijn privacy behoudt. Schrijf je je blog om lezers te behouden? Ik schrijf online omdat het meer relativeert dan mijn prive dagboek. Misschien hoef je jezelf niet dwingen om met bepaalde frequentie een blog te schrijven, maar alleen als je tijd en inspiratie hebt – verras ons 😉

    Groetjes Margreet

    • Maaike de Vries

      Hoi Margreet, wat leuk dat je reageert! Super om te horen dat je mijn schrijfstijl leuk vindt en dat je zelf ook bent gaan bloggen, dat is wat mij betreft het mooiste compliment dat ik kan krijgen! Goede vraag, ik schrijf de blog hoofdzakelijk omdat ik het zelf leuk vind, maar wil ook wel graag lezers aanspreken en aantrekken. Het relativerende van een online blog herken ik inderdaad ook. Dank je wel voor het meedenken! 🙂

      Groetjes,
      Maaike

  • Bernette

    Ik kom vooral op jouw blog vanwege je heerlijke schrijfstijl. Jouw nuchtere, met zelfspot gevulde kijk op de wereld, maakt regelmatig dat ik ook weer eens anders naar mijn eigen doorsnee leventje kan kijken. Wat betreft onderwerpen: ik heb ze tot nu toe allemaal even graag gelezen. En dat terwijl ik normaal gesproken echt totaal geen ‘bride-to-be’-blog-volger of ‘mama-in-spe’-blog-volger ben. Sterker nog, de gemiddelde blog met bovengenoemde onderwerpen laat ik zo ver mogelijk links liggen. Maar die van jou, die vind ik leuk! Het alledaagse, gebracht met een heerlijke dosis humor, dat spreekt me zo aan in jouw blogs. Alsjeblieft Maaike, blijf schrijven, want ik vind het geweldig!

    • Maaike de Vries

      Hoi Bernette, wauw, wat fijn om te horen! Ben er even stil van! Want ik denk dat dat toch de kern is van waarom ik blog, om het allerdaagse op een grappige manier te brengen en mensen soms eens aan het denken kan zetten. Dus dan is het geweldig om te horen dat je het op die manier ervaart. Dank je wel voor je reactie, dat helpt mij ook weer verder!

  • Eva

    Hoi Maaike, ik ben een mede veeteler en ken je alleen van gezicht.. Via Facebook een keer op je blog terecht gekomen en ik blijf terugkomen! Ik lees sinds je zwanger blogs en mama blogs, maar vind je verhalen erg leuk en boeiend en blijf terug komen, dus blijf vooral schrijven!!

    • Maaike de Vries

      Hoi Eva, wat leuk een mede veeteler! Super fijn dat je de moeite neemt om te reageren, want het is voor mij heel leuk te horen waarom mensen die ik niet (goed) ken hier komen. Dan krijg ik een beetje een beeld. Dank je wel en groetjes!

  • Hanneke

    Hoi Maaike,

    Niet stoppen!! Via Wouter kwamen op fb je blogs naar voren. Iedere keer las ik ze met een glimlach wat je nu weer had meegemaakt. Gewoon lekker met de voetjes op de grond en nuchtere blik. Ik was al benieuwd waarom het al een aantal weken stil was. Ik ben juist benieuwd hoe het op je werk is en hoe Wouter zijn papadag invult.

    En tja ook mij heb je aangestoken. Ik heb na lang wikken en wegen besloten te gaan bloggen. En waarover dan? Over mijn gewone leven als moeder van een prachtige dochter en bonus dochter. Mijn leven die begonnen is in Brabant maar voor liefde zich ook plaats vindt in Gelderland en als laatste een reden om nieuwe dingen te ontdekken waar ik over kan gaan schrijven.

    Liefs
    Hanneke

    • Maaike de Vries

      Hoi Hanneke, wat leuk dat je reageert! En ook om te horen dat je graag meeleest :). Er komt gauw weer een nieuwe blog aan. Super dat je zelf ook aan het bloggen bent! Ik ben benieuwd, veel schrijfinspiratie en plezier!
      Liefs, Maaike

Geef een reactie