Solliciteren en De Andere Vrouw

Soms heb ik het gevoel dat ik een te groot gedeelte van mijn leven wachtend doorbreng. Het zal wel inherent zijn aan mijn huidige functie van Sollicitant.

Vandaag zit ik in een bruine leren stoel, pal tegenover een receptie. Bij die receptie heb ik me net gemeld, netjes mijn naam opgeschreven, en daarna ben ik naar deze stoel gedirigeerd.

De receptioniste is uit mijn gezichtsveld verdwenen, maar ik hoor haar nog wel: ergens in een hoekje legt ze hard fluisterend aan iemand uit ‘Dat dat een sollicitant is voor functie X!’.

Mijn hemel, hoe subtiel.

Ik heb er altijd een gruwelijke hekel aan om gesprekken op te vangen die niet voor mijn oren bestemd zijn –straks zegt ze iets onaardigs- dus ik neurie een liedje en draai rondjes in mijn stoel om me te onttrekken aan haar gesprek.

Terwijl ik daar druk mee bezig ben komt er nog iemand binnen. Een vrouw, ik schat haar halverwege de 30. Jurkje, jasje, hakjes. Kortgeknipt haar – Van dat praktische, te korte haar dat jonge vrouwen oud doet lijken en waar Samantha en ik altijd grapjes over maken.

De vrouw wacht een tijdje op de receptioniste, die ten slotte haar gesprek staakt en opduikt. Ze meldt zich en gaat dan naast mij zitten in de andere bruine leren stoel. Ze zit amper of ze buigt zich al samenzweerderig naar mij over. “Jij komt zeker ook solliciteren?!” , zegt ze. Haar kleine bruine oogjes glinsteren.

Ik knik bevestigend. “Jij dus ook?” vraag ik ten overvloede.

We blijken allebei uitgenodigd te zijn voor dezelfde reeks gesprekken die we beiden in een andere volgorde doorlopen.

Deze dame naast me is dus een concurrente. De Andere Vrouw! Ik bekijk haar met hernieuwde interesse.
“Wat heb jij hiervoor gedaan?” , vraag ik nieuwsgierig.
“Ow, eigenlijk precies hetzelfde als dit, maar dan bij een ander bedrijf”, zegt De Andere Vrouw een tikkeltje hautain.

Ze noemt een bedrijf dat inderdaad erg lijkt op het bedrijf waarvan we nu de hal bezetten.

“En jij?” Ik leg in twee zinnen uit wat mijn achtergrond is.
“Ach” , zegt De Andere Vrouw. “Dat is inderdaad ook erg.. relevant”.  Ze laat een veelzeggende stilte vallen voor ‘relevant’.

Het zal wel door de hele situatie komen, maar ik denk niet dat ik en De Andere Vrouw dikke vriendinnen gaan worden. Gelukkig blijft een verder gesprek me bespaard,  omdat mijn concurrente wordt opgehaald voor haar eerste gesprek.

Ik blijf eenzaam achter in de hal. Wat een dubieuze situatie. Ik heb de afgelopen weken wel vaker uit mijn ooghoeken andere sollicitanten zien aankomen of vertrekken, maar dit gesprek is een primeur.

Ik vind het maar een gek idee dat zij nu met iemand praat die ik zo ook ga spreken. Dat wij met elkaar vergeleken worden deze middag. En ze heeft ook nog eens meer “relevante” ervaring dan ik…

De deur gaat opnieuw open. Dit keer iemand voor mij: Let’s get this party started! De rest van de middag heb ik het druk met vertellen wie ik ben, wat ik heb gedaan en waarom ik geknipt ben voor deze baan. De Andere Vrouw heb ik uit mijn hoofd gezet. Het gaat nu om mij en om mijn geschiktheid. Op wat zij doet heb ik geen invloed, dus concentreer ik me op mezelf en wat ik hier doe.

Aan het eind van de middag stap ik weer in de auto. Volgens mij ging het oké, maar ik durf er niet veel van te zeggen. Ik denk even aan De Andere Vrouw. Hoe zou het bij haar zijn gegaan?

De uitslag laat niet lang op zich wachten: de volgende ochtend gaat de telefoon. Het hoofd van P&O komt snel ter zake. Ze hadden een positieve indruk en willen me graag uitnodigen voor een tweede gespreksronde.. Yeah!

“We moeten er wel bij zeggen dat we nog twijfelen over je gebrek aan ervaring met B2B marketing in een organisatie als deze” , zegt de P&O meneer streng. “De vacature staat ook nog extern uit dus we krijgen nog meer mensen op gesprek”.

Hij is even stil, dan vervolgt hij: “Maar om je een idee te geven.. De andere kandidate nodigen we niet uit voor een  tweede ronde”.

Maha. Ik kan het niet nalaten om breed te grijnzen. Ik ben nog lang niet aangenomen, maar ik was in ieder geval al meer geschikt dan De Andere Vrouw!

Geschreven door

10 Reacties

  • Imre

    Ha! Dat voelt vast goed! Toch vind ik het niet helemaal kloppen dat jullie elkaar konden ontmoeten.

    • krulletje86

      Nou dat voelde het zeker! Nee ik vond het ook een opmerkelijke situatie, ik zou als bedrijf zijnde liever voorkomen dat sollicitanten samen in één wachtruimte zitten.

  • Diana

    Whiehoe!!! Die heb je alvast in the pocket! Zet hem op!!

  • Marijke

    Tuuurlijk ben je beter, mooier en sneller dan die andere vrouw op hakken. Nuffig gedoe. Super dat het tweede gesprek eraan komt.

    • krulletje86

      Haha Marijk <3. Lieverd. Ik had eigenlijk stiekum ook wel hakken gewild. Maar ik heb het idee dat het niet zo voor je werkt als je twee koppen groter bent dan diegene waar je mee moet praten. Zeker niet als het een man is.

  • AC

    Hmmm misschien wel met opzet gedaan? Of ben ik zo achterdochtig door mijn “line of work” ;-)!!

    Goed mee om gegaan!! Ennuh Karma is a bitch ;-).. Voor me vouw de mede sollicitant in ieder geval ;-)!

  • Esther

    Super meis! En dat niet alleen…je hebt ook nog eens veeeeeeeeel mooier haar dan die Andere Vrouw! Hah! 🙂
    Liefs en veel succes met de voorbereiding!

    • krulletje86

      Haha, misschien was dat de doorslaggevende factor Esther? 😉 Dank je wel, lief!!

  • Deborah Hamar

    😀 Heerlijk blogje!!
    Goed gedaan!! Op naar gesprek nr. 2.

Geef een reactie