geluk Tag Archives

Twinkel Time #7: Happiness in het Vlaamse Gent

Twinkel Time: mijn wekelijkse happy moments op een rij. Afgelopen weekend reisden wij af voor een stedentripje naar Gent. En man, wat was dat fijn. Nu ons leven wordt beheerst door huisgerelateerde zaken was het heel erg prettig om ons verstand op nul te zetten en ons te verliezen in idyllische straatjes, Belgische biertjes en Vlaamse lekkernijen. Geniet deze week van de lekkerste Bourgondisch Vlaamse Twinkels!

(meer…)

Het 2014 van Krulletje: reizen, solliciteren en goede voornemens

Het is bijna 2015 en zoals dat hoort, ben ik nu dus mijn zonden van 2014 aan het overdenken.

Gelukkig vallen ze reuze mee. Sterker nog: 2014 was een geweldig jaar. Het jaar waarin ik samen met Joris de wereld verkende en daarna zelf op zoektocht ging in sollicitatie land. Het jaar waarin ik mezelf beter leerde kennen, dromen waarmaakte, leefde en lachte. Het jaar waarin ik merkte dat het leven ook zonder mijn papa doorgaat, en waarin ik nog beter doorkreeg wie belangrijk voor mij zijn.

En niet te vergeten.. Het jaar waarin grote liefde Joris mij ten huwelijk vroeg!

Ja, er is dit jaar meer dan genoeg om dankbaar voor te zijn. Grappig genoeg kan ik 2014 bijna exact opknippen in 3 delen: de periode van reizen, de periode van solliciteren en de periode van nieuwe start, met baan en trouwplannen. Kijken jullie nog één keer mee terug?

(meer…)

Emoties op het werk

Het is dinsdagmiddag en ik zit met collega Lara in het gras. Voor ons rimpelt het water van een aangelegd vijvertje op de campus. Op het pad achter ons passeren groepjes druk kletsende studenten. Het collegejaar is weer begonnen en dat merken we: het universiteitsterrein is één en al bedrijvigheid. Het mooie weer van de dag drijft studenten en medewerkers naar buiten om in het zonnetje hun lunch op te eten.

Zo ook ons. De levendige sfeer gaat echter grotendeels aan ons voorbij, want wij zijn verwikkeld in een minder luchtig gesprek.

Ik trek met mijn vingers aan een grasspriet. “Mijn vriendin Sanne belde gisteren”. Zeg ik. “Haar moeder is heel erg ziek. Kanker. Ze belde omdat ze de laatste weken erg achteruit gaat. Ik vind het zo erg voor haar…”

Lara kijkt me van opzij aan. “Voor jou ook wel confronterend zeker? “ zegt ze meelevend.

Ik knik. ‘Het is moeilijk om te horen omdat je zo goed weet wat ze nu moet doormaken. Als ik haar hoor praten komt bij mij ook alles weer terug. Dat gevoel van onmacht, onzekerheid, verdriet.. Maar dat hoef ik jou niet uit te leggen he?”

Lara kijkt even weg. “Nee”, zegt ze zacht.

(meer…)

Werken: het werkt nog!

Toen ik een poos niet had gewerkt, begon ik me af te vragen of ik überhaupt nog wel wist hoe het moest.
Nu werk ik weer en vraag ik me af hoe mijn leven zonder werk er in vredesnaam uitzag.

Het weekend voor mijn eerste werkdag werd ik bevangen door plankenkoorts.

Ja, natuurlijk had ik gesolliciteerd met als doel een baan te krijgen. Sterker nog: met de vasthoudendheid van een bloedhond had ik me vastgebeten in het Vinden Van Werk. Nu had ik mijn doel bereikt, stond ik op het punt om aan De Baan te beginnen.. En werd ik ineens een beetje zenuwachtig. Want een baan vinden is één ding.. .

“Maar ik weet helemaal niet of nog wel kan werken!” riep ik in het weekend voordat ik moest beginnen tegen Joris. “Ik ben inmiddels best goed geworden in solliciteren, maar werken is weer iets anders he”.

(meer…)

Gefeliciteerd

Ik zit aan tafel. Voor me liggen twee enveloppen. Twee enveloppen waar ik net twee verschillende namen op geschreven heb. De ene is voor Joris. We zijn precies 4,5 jaar samen en ter ere daarvan heb ik een kleinigheidje voor hem gekocht. Met een lief kaartje. Ik houd van kaartjes. Ze geven me een excuus om even stil te staan bij wat iemand voor mij betekent en wat voor goeds ik diegene toewens. In Joris geval; alle liefde van de hele wereld. Vier en een half jaar samen en gelukkiger dan ooit.

In de andere envelop zit een kaartje voor Mireille, papa’s vrouw. Op het kaartje staat een schets van een kat met een pijp in zijn mond. Een pijp zoals papa die altijd had.
Vandaag is papa’s verjaardag.

Voor de tweede maal moeten we zijn verjaardag ‘vieren’ zonder hem.

(meer…)

Ik heb je lief

Joris komt al wankelend de kamer binnen. In zijn armen heeft hij een enorme geluidsbox. Hij heeft hem net schoongemaakt: het bruine hout glanst. “Kijk”, zegt hij licht hijgend. “Zo ziet het er al heel anders uit! Ik heb ze nu allemaal schoon. En dan ga ik deze nu naast de tv zetten en de andere naast de bank”.

Ik kijk op vanaf de bank, waar ik verdiept was in mijn boek. Joris is omringd door kabels, boxen en boekjes met de gebruiksaanwijzing. Al pratende laat hij de box voorzichtig op de grond glijden en kijkt naar me op. Zijn blauwe ogen glanzen en hij veegt met één hand wat springerige haren uit zijn ogen.

Hij staat daar zo lief, met zijn hand op de geluidsbox, dat ik ineens en golf van emoties door me heen voel gaan.

(meer…)