Vijf tips: Hoe deel je zwangerschapsnieuws met mannelijke collega’s?

Ik werk overwegend samen met mannen. Nu het nieuws dat ik een kindje verwacht ook op het werk de ronde begint te doen, vertel ik natuurlijk zo nu en dan iets over het zwanger zijn. Al pratende merk ik dat er nogal een verschil is tussen wat je tegen een mannelijke, of tegen een vrouwelijke collega wordt geacht te vertellen.

Tijd voor vijf praktische tips: Hoe deel je zwangerschapsnieuws met mannelijke collega’s?

1. Beantwoord de vraag ‘Hoe voel je je?’ met ‘goed’

‘Gefeliciteerd met je zwangerschap! Hoe voel je je?” vroeg vorige week een mannelijke collega. ‘Goed!’zei ik blij. ‘Ik was wel behoorlijk misselijk, maar dat is nu over. Het was sowieso alleen snachts, dus overdag had ik er geen last van. En ik heb in ieder geval nooit boven de wc gehangen, haha. ‘ Toen mijn collega een beetje vaag lachend terugknikte, begreep ik dat dit way to much information was. Hij wilde helemaal niet weten of en wanneer ik precies misselijk was. Hij wilde gewoon aardig zijn. Duh.
Dit trouwens in tegenstelling tot de gemiddelde vrouwelijke vragensteller, die maar al te graag alle details wil horen en je niet laat wegkomen met ‘goed’.

2. Praat over maanden, niet over weken

Zodra ik me ging verdiepen in zwangerschapsterminologie, merkte ik dat alles draait om  ‘het aantal weken’ dat je zwanger bent. Vooral in de eerste drie maanden is er een héél groot verschil in de ontwikkeling van de kleine van week tot week. Dus reppen alle zwangerschapsboeken over ‘week 1’ t/m , ‘week 40’  en willen vrouwen, met name diegene die zelf al moeder zijn, weten hoeveel weken ik al ben. Waarna ze ook begrijpen dat week 13 ‘al best ver’ is, bijvoorbeeld, omdat de magische grens van 12 weken is overschreden.

Zo werkt dat bij mannen dus niet. Als ik aan mannen trots vertel dat ik ‘bijna 15 weken zwanger ben’, kijken ze me glazig aan. Pas als ik eraan toevoeg dat dat ‘ruim 3 maanden is’, kijken ze iets minder moeilijk. Wel logisch ook: voordat ik zwanger werd begreep ik ook niet zoveel van die obsessie met weken. Ik houd het voor de mannen dus lekker op maanden

3.Reken op vragen over je werktijden

Dit punt zal zich vast niet bij iedereen voordoen, maar op mijn werk is het meer regel dan uitzondering dat de dames minder werken dan hun man. Ja, nogal ouderwets, I know.  Logischerwijs vragen dus ook veel mannelijke collega’s aan mij hoe wij de opvang willen gaan doen. Wil ik dan minder gaan werken? Als ik vertel dat ik het voornemen heb 4 dagen te blijven werken (wat ik nu ook al doe) en dat in ons ideale plaatje Wouter ook naar 4 dagen gaat, krijg ik soms verbaasde blikken.

Het grappige is dat mijn vriendinnen en omgeving veel minder vragen stellen over dit onderwerp. Alle vriendinnen om me heen zijn bijna net zo veel blijven werken als ze deden. Ze hielden in ieder geval allemaal dezelfde baan en verantwoordelijkheden. Moederschap 2.0..?

4. Begin niet over je cupmaat

Één van de fantastische dingen van zwanger zijn, althans in mijn geval: je boobies worden groter! En omdat de groei van mijn buik nog minimaal is, vertel ik af en toe maar grijnzend tegen vriendinnen dat ik over mijn borsten sinds de zwangerschap niet meer mag klagen. Hartstikke leuk, maar een minder geslaagd onderwerp voor op het werk bij de koffieautomaat. Daarbij denk ik dat de mannen het vaak ook allang hebben gezien, dus verdere toelichting is niet nodig.

5. Verwacht niet dat de man in kwestie je zwangerschap net zo boeiend vindt als jij

Nu ik zwanger ben, ben ik soms bang dat mannen binnen mijn bedrijf anders naar me gaan kijken. Ik werk er nog niet zo gek lang en het lijkt me vreselijk om in plaats van ‘leuke, hardwerkende collega’ te worden weggezet als ‘weer zo’n vrouw die gelijk zwanger wordt’.

‘Maak je niet druk’, zegt een bevriende (mannelijke) collega als ik mijn zorgen deel. ‘Hallo, wij zijn mannen! We horen dat je zwanger bent en zijn het daarna ook weer vergeten’. Oké, dat vind ik in dit geval wel geruststellend.

Disclaimer: al schrijvende realiseerde  ik me dat bovenstaande misschien niet zozeer voor mannelijke collega’s geldt, als wel voor de dames die nog niet zo ‘into kinderen’ zijn. Ik denk namelijk dat ik tot een jaar terug ook reageerde als de ‘man’ die ik hierboven omschrijf…

Geschreven door

2 Reacties

  • Andrea

    hahaha heel herkenbaar 😉

    • Maaike de Vries

      Hee Andy! Oeh, herkenbaar, dat betekent dat ik jou mag feliciteren? 😀 Wat leuk! Gaat alles goed? Liefs! x

Geef een reactie