Twinkel Time #10: Dorpsmeisjesgeluk

In Twinkel Time deel ik wekelijks mijn kleine en grote geluksmomentjes. De eerste Twinkels van 2016 bestaan uit vogels in de tuin, caké krijgen van de buren en schaatsen. Kortom: winters dorpsmeisjesgeluk. Lees je mee?


Twinkel Time 10

1. Kluscake van de buren krijgen
Toen wij vorige maand superduper druk aan het klussen waren, ging ineens om een uur of 4 ‘smiddags onze deurbel. Terwijl ik mijn verfkwast neerlegde en mijn handen tevergeefs probeerde schoon te vegen aan mijn net zo vieze broek, deed ik met de andere hand de deur open. Daar stond onze overbuurvrouw met een heleboel kinderen (nou goed, het waren er 3), die waren verkleed als zwarte pietjes. Één van de kindjes, een meisje van een jaar of 8, had een grote schaal in haar handen. “Hoi! Jullie zijn zo druk aan het klussen dat we dachten, we gaan een cake voor jullie bakken! Dus deze pepernoten tulband is voor jullie. Pas op, hij is nog warm’, lachte de buurvrouw.

Wauw, hoe lief is dat? Leuke nieuwe buren : check!

Blij in ons nieuwe huis

Blij met de cake in ons nieuwe huis

2. Vogeltjes horen zingen bij het wakker worden
Het grote voordeel van wonen in een dorp? Als we ‘sochtends wakker worden hoor ik nu vogeltjes in plaats van auto’s! We moeten er nog steeds aan wennen. Het klinkt zo.. bosachtig. Als vakantie. Of als het huis waar mijn vader en Marijke lang woonden. Ik word er helemaal zen van.

3. Dat ik weer durf te schaatsen!
‘Huh?’ hoor ik je denken. ‘ Durfde jij niet te schaatsen? Watje.’
Ja, I know. Maar eerlijk gezegd durfde ik het dus echt een tijdje niet meer. Vroeger schaatste ik als de beste: elke winter lag er wel ijs en gingen we dagenlang schaatsen over de bevroren sloten en meertjes die Lelystad rijk is. Na mijn jeugd schaatste ik een poos niet meer. Toen ik het jaren later nog eens probeerde, vond ik het ineens helemaal niet meer zo leuk. Het ijs was te glad, mijn benen te wankel en mijn evenwicht te slecht. Want zoals dat gaat met dingen die je lang niet meer doet: je wordt er minder handig in en daarom vind je het ook minder leuk. Dus ging ik nog minder schaatsen, ik viel een paar keer et voila; de schaatsangst was geboren.

Ik ging dus niet meer schaatsen en dat vond ik zelf niet zo’n punt: waarom zou ik gaan schaatsen als ik dat eng vond, terwijl ik ook gewoon zittend binnen warme chocolademelk kon drinken?

Mijn anti-schaatsbeleid hield stand, totdat ik vorige week ineens een telefoontje kreeg van mijn nieuwe werkgever.

“We gaan eind januari een afdelingsuitje plannen, omdat er een paar nieuwe medewerkers zijn. Kan je dan-en-dan? Mooi. We gaan een rondje schaatsen en wat eten. Gezellig!’

Ooow boy. Probleem. Want op uitje gaan met mensen die ik nog niet ken en dan ook nog niet durven schaatsen.. Dat was me de eer te na.

Er moest geoefend worden. Dus sleepte ik Wouter (die wel van schaatsen houdt) mee naar de ijsbaan. En daar ging ik. Na een wat onwennige start op de kinderbaan (afrader: levensgevaarlijk) ging ik de grote baan op. En het ging goed! Ik kon het weer! Ik vond het zelfs leuk! En ik ben niet gevallen!

Dus ik ben mijn nieuwe werk nu al dankbaar. Soms heb je gewoon even een zetje de goede kant op nodig. Of zoals in dit geval: richting de schaatsbaan.

IMG-20160114-WA0001

4. Oud & Nieuw op loopafstand vieren
Super geniaal: na jaren van vrienden die alleen met auto bereikbaar zijn, konden we nu Oud&Nieuw vieren op loopafstand! Want vrienden van ons hebben ook een huis gekocht in Renkum, en laat dat nou de spot zijn waar onze vriendengroep dit jaar het nieuwe jaar inluidde.

Ook fijn: wandelen vlakbij huis met een vriendinnetje dat nu vlakbij woont (geen loop maar wel fietsafstand)!

5. Een vertrouwd lesje body balance op mijn oude sportschool in Nijmegen
Een nieuw huis betekent ook; een nieuwe huisarts, tandarts, sportschool. Vooral die sportschool is wel een ding: ik kan me nog levendig herinneren hoeveel koudwatervrees ik had toen ik bij mijn Nijmeegse sportschool begon. Ik ga het wel doen hoor: de intake bij de Renkumse sportschool staat al gepland. Vorige week was ik echter even klaar met al dat ‘nieuwe’, dus ben ik mooi de auto naar Nijmegen in gestapt. Ik had nog een paar lessen die ik kon opmaken. Dus heb ik lekker gebodybalanced in mijn vertrouwde, fijne sportschool met mijn lieve sportjuf. Ik hoop dat ze ook een leuke sportjuf hebben in Renkum.

Geschreven door

Geef een reactie