Wat ik vooraf over een verhuizing niet wist…

Nounou, poe poe. We zijn verhuisd.

Het is januari 2016, en ik zit op de bank in onze nieuwe huis een nieuw stukje te typen. Een beetje onwennig nog ,dat wel. Het huis voelt al wel ‘thuis’ maar het is nog niet af: er ontbreken  her en der nog lampen, gordijnen, lagen verf en meubelstukken (waarom heeft alles zo’n lange levertijd?).

Maar dat zijn details: we zijn verhuisd.

De afgelopen tijd is bijzonder hectisch geweest. Je zou ook kunnen zeggen dat ik het hele verbouw- en verhuis gedoe een klein beetje heb onderschat.

Het zit zo: toen wij twee maanden geleden de sleutel van het huis kregen, vroegen mensen geïnteresseerd of we veel gingen klussen.

“Nee valt wel mee, want we laten heel veel door een aannemer doen”. riep ik stoer. “Pas als die klaar is doen we zelf nog wat dingen”.

Waarmee ik dus de indruk heb gewekt dat we een kant-en-klaar huis opgeleverd krijgen, waar we zo in konden. Eerlijk gezegd dacht ik dat stiekem ook. Dat we zelf nog een muurtje verfden, een poetslapje door de nieuwe badkamer haalden en KLAAR.

Wist ik veel.

Al gauw werden me een paar dingen duidelijk:
1. De bouwvakkers hielden zich niet aan mijn planning maar kwamen steeds nog ‘even iets afmaken’ op nader te bepalen momenten
2. Bouwvakkers laten je huis héél vies achter
3. Na het vertrek van de bouwvakkers kwam er een oneindige lijst klussen aan het licht die we zelf nog moesten doen, variërend van radiatoren verven (want die zijn nogal geel op die fris gestuukte muurtjes) tot de dakgoten legen
4. Alle klussen duurden langer dan ik dacht. Neem het verven van de trap: ik denk dan aan 2 uurtjes verven en klaar. De werkelijkheid is als volgt: de trap moet worden geschuurd, schoongemaakt,in de grondverf gezet, geschuurd, nogmaals in de grondverf, geschuurd en dan afgelakt. En dan heb ik het over één trap!
5. De kluslijst werd langer in plaats van korter

Kortom: toen de aannemer ‘klaar’ was, was het huis dat in de verste verte nog niet. Naarmate de verhuisdatum dichterbij kwam, nam bij mij het aantal klusuren, de hoeveelheid verf in mijn haren (hardnekkig spul, die grondverf) en level van stresshormonen in mijn bloed toe.

Daarnaast had ik ook nog het geweldige plan opgevat om in deze rustgevende periode van baan te switchen, dus deed ik tussen de klussen door nog wat sollicitatiegesprekken. En rondde ik, toen de kogel door de kerk was, nog ‘even’ mijn huidige werkzaamheden af onder sub-optimale omstandigheden.

Ach, ik was immers toch al bezig: als je dan thuis je bureau leegruimt, kan je dat op het werk best ook nog even doen.

Nee, serieus: de planning was niet ideaal. En hoewel een nieuw huis en een nieuwe baan los van elkaar hele leuke dingen zijn, was het bij elkaar wel een heleboel ‘leukigheid’ tegelijk.

Dus ik ben blij dat de ergste drukte nu achter de rug is.
In 2016 ga ik het anders doen, hoor. Ik ga meer relaxen, meer genieten en minder veranderen.

Dat besloten hebbende neem ik tevreden een slok koffie. Want kijk mij nou een zitten: op de bank, in het nieuwe huis in mijn nieuwe straat. Mijn oude werk is klaar en ik heb nog even vrij voordat ik aan mijn nieuwe topjob begin. Heerlijk.

Dus nu heb ik alle tijd om lid te worden van een nieuwe sportschool, de kortste weg naar de supermarkt te vinden, de woonkamer te verven, lampen uitkiezen, gordijnen bestellen, nieuwe kleren te kopen, de buren te leren kennen , trouwfoto’s uitkiezen voor aan de muur, vrienden die ik te lang niet heb gezien opzoeken en op internet naar plaatjes van kittens te googelen (vriendje voor Freddy!).

Hmm.. Ik geloof dat ik het nu alweer druk heb ;-).

 

Oud huis...

Oud huis..

Nieuw huis!

Nieuw huis!

 

Geschreven door

1 Reactie

  • Babette van Buiten

    Vorig jaar ben ik ook verhuisd. Je verkijkt je altijd op hoeveel werk het is. Maar ben nu overgelukkig in mijn nieuwe stulpje.

Geef een reactie