Waarom een tweede zwangerschap héél anders is dan de eerste

Time flies, lieve mensen; ik ben alweer 19 weken zwanger van onze tweede drupneus. En wat een enorm verschil zit er tussen hoe ik deze tweede zwangerschap en die van Lauren ervaar!  Van minder stress om eten tot de tel qua weken een beetje kwijt zijn:  ik zette de belangrijkste verschillen op een rijtje.

  1. Het gaat ZO SNEL
    Eerst dacht ik dat het door de vliegende start kwam: doordat we nog niet echt ‘aan het proberen’ waren en dus de dagen niet telden tot het kunnen doen van een zwangerschapstest, kregen we voor mijn gevoel de eerste 5 weken al cadeau. Maar ook in de weken die volgende bleef de tijd vliegen. We zijn druk met werk, met Lauren, met leuke dingen doen… En ineens ben ik nu al bijna halverwege! Ik bedoel maar…
  2. Ik ben nu 18…Uhm nee, 19 weken weken zwanger. Geloof ik…
    Waar ik bij Lauren op elk moment van de dag precies kon opdreunen hoeveel weken, dagen en minuten ik al zwanger was, vergis ik me nu wel eens een weekje. Ik moet ik in ieder geval veel langer overna denken. Het zal wel te maken hebben met #1.
  3.  Ach, dat kan ik vast wel eten!
    Werd NOOIT door mij gedacht tijdens de zwangerschap van Lauren. Sterker nog, ik durfde bijna niks meer te eten wat ook maar een tikkie de verdenking had van rauwige, viezige, niet-baby proovigheid (Weet je nog hoe leuk dat was op vakantie naar Engeland vorig jaar?).
    Bij deze zwangerschap ben ik echter de relaxtheid zelve op eetgebied. Ik weet niet hoe het komt, waarschijnlijk omdat ik beter weet wat ik wel en niet mag. Maar waar ik de vorige keer bij alles het credo “Bij twijfel niet doen” had, stop ik het nu toch eerder in mijn mond. Geen zorgen hoor: carpaccio, wijn en gerookte zalm laat ik nog steeds staan. Maar een salamipizza (want: in de oven geweest) gaat er dit keer wel in, en ik heb laatst zelfs een likje van het schuim van het speciaalbiertje van Wouter genomen. Bad ass mam…
  4.  Minder stress bij pijntjes
    Een krampje in mijn buik, hoofdpijn, versnelde hartslag… Alles wat ook maar even afweek van ‘normaal’, zag ik bij Lauren als groot onheilsteken. Regelmatig hing ik met de verloskundige aan de lijn om me te laten geruststellen dat hetgeen dat ik voelde écht géén reden was voor paniek. Toen nam ik het wantrouwend van haar aan; nu bel ik bij voorbaat al niet. Omdat ik me simpelweg minder zorgen maak. Buikkramp? Owja, groeiende baarmoeder. Hoofdpijn? Shit, te weinig water gedronken. Mijn hart in de keel? Misschien toch iets langzamer de trap op lopen.
  5. Minder dromerig navelstaren
    Op de bank liggen met een groot zwangerschapsboek? Nee, sorry spruit, maar dat doet mams lang niet zoveel als bij je grote zus. Op de bank liggen wel (daarover later meer), maar dat zwangerschapsboek ken ik nu al ongeveer uit mijn hoofd. Ik vind het ook bij jou heel bijzonder dat je nu licht kunt zien, huidsmeer hebt gekregen of weer 3 cm bent gegroeid, maar ik ben iets minder op de hoogte van wanneer dat alles precies gebeurt. Ik bedenk me nu ook dat ik nog geen enkele buikfoto heb gemaakt! Terwijl dat best al zou kunnen, want…
  6. Veel sneller een flinke buik
    My God, je kunt wel merken dat alles al eens een beetje uitgerekt is geweest.  Mijn buik groeit al vanaf een week op 12 flink. Ik vind het wel fijn, eigenlijk, want bij Lauren duurde het een eeuwigheid voordat je wat zag. nu ziet iedereen tenminste dat ik zwanger ben. Ik vraag me wel af of mijn buik na afloop van dit alles ooit nog goed gaat komen, maar dat is van latere zorg.
  7. Met de voetjes omhoog: meer rust nemen
    Huh? Hoor ik je denken. “Je hebt al een kind, maar neemt nu meer rust?”. Ja, best wel. Dat komt zo: toen ik zwanger was van Lauren, was ons leven erg vol. Vooral ‘savonds waren we heel vaak weg. Met vrienden, uit eten, naar de kroeg… Je weet wel, het kinderloze leven. Sinds de komst van Lauren zijn we veel meer thuis. We gaan eerder naar bed (voor het geval dat mevrouw wil spoken ‘snachts) en doen haar middagslaapje soms gezellig met haar mee. Dat maakt het voor mij nu veel makkelijker om even met de voetjes omhoog te gaan, tussen het vele geloop en gesjouw door.
  8. Het toverwoord van de zwangerschap: relaxt!
    Kortom: ik ben deze zwangerschap veel relaxter! Ik maak me minder zorgen en accepteer mijn beperkingen beter. Ik denk minder gefixeerd op het zwanger zijn en daarmee ook minder op alles wat mis kan gaan. Wat me ontzettend veel rust geeft, is het idee dat we al een prachtige, gezonde dochter hebben gekregen. Ik heb er gewoon meer vertrouwen in. De enige uitdaging blijft om niet teveel te doen, want ik heb er nu wel een kleine meid bij die ik ook nog de hele dag wil optillen en knuffelen. Dus daarom ga ik de rest van haar middagslaapje gebruiken om mee te doen…Weltrusten! ?

Ik ben erg benieuwd of mede mama’s mijn gevoel herkennen! Vonden jullie de tweede zwangerschap anders dan de tweede? Of herken je dingen van je eerste zwangerschap? Tell me!

Geschreven door

Geef een reactie