“We moeten je helaas meedelen…”

Nou zeg. Vorige week was niet echt mijn week.

Hoe positief alles in het begin van de week ook leek te lopen, inclusief Audi’s en vette banen in het vooruitzicht, zo deprimerend waren de daarop volgende ontwikkelingen.

Het begon allemaal met een telefoontje van een mevrouw waar ik twee weken geleden op gesprek was. Het ging hier om een functie van projectmedewerker bij een instantie die zich richt op het maken van beleid rondom dierhouderij en dierwelzijn. In de vacaturetekst stond dat de functie ‘geschikt was voor een starter, óf voor iemand die toe was aan een tweede stap’. Dat laatste ben ik, dus ik belde en ik schreef en ik mocht op gesprek.

Het gesprek ging goed en de werkzaamheden klonken best uitdagend. Toch had ik tijdens het gesprek een beetje het gevoel dat het bedrijf meer een echte starter zocht. De werkzaamheden waren grotendeels uitvoerend en er kwamen weinig verantwoordelijkheden kijken bij de baan.

Dit gevoel werd bevestigd in het daarop volgende telefoontje.

“Ik moet je helaas meedelen dat we niet met je verder gaan naar de 2e ronde”, zei de mevrouw. “Je bent overgekwalificeerd voor de functie. Dat had je zelf misschien ook al wel gedacht?”

“Nou”, zei ik voorzichtig, “Ik kreeg in het gesprek wel het gevoel dat jullie meer naar een echte starter zoeken en het verschil tussen 0 of 2 jaar werkervaring is in mijn ogen best groot.”

“Weet je, in sommige gevallen kan 2 jaar hier goed passen, maar jij bent al zo veel verder dan een gemiddeld iemand met 2 jaar ervaring”, antwoordde de vrouw. “Je zou hier veel te snel tegen grenzen aanlopen en hebt meer uitdaging nodig dan deze baan je geeft”

Ik wist niet zo goed wat ik kan zeggen op deze als compliment verpakte afwijzing, dus eindigden we het gesprek met de belofte dat ze me ‘in de portefeuille houdt voor project management functies’ en hingen we op.

Omdat ik dit al aan had zien komen en het gevoel deelde, was ik niet echt teleurgesteld. Toch is het ergens ook wel weer een beetje ironisch dat je na een paar jaar werkervaring al ‘over gekwalificeerd’ kan zijn. Volgens mij had ik me in deze functie best een tijdje kunnen vermaken, ook als niet starter.

Maar goed, ik wachtte ook nog op de uitslag over het bedrijf met de Audi en daar had ik eigenlijk mijn pijlen op gericht. Het is dan ook even slikken als ik aan het eind van de week ook vanuit deze hoek slecht nieuws krijg. De directeur belt me – heel netjes- zelf op.

“We moeten je helaas vertellen dat we in eerste instantie verder gaan met een andere kandidaat”. zegt hij. “We vonden het gesprek erg leuk en geloven zeker dat jij een hoop kwaliteiten hebt, maar we denken dat de andere kandidaat net iets beter pas bij onze bedrijfscultuur”.

not-a-team-member-cartoons-ronald-oudman

bron: Not a team member cartoons- Ronald Oudman

Voor het eerst sinds ik op banenjacht ben, val ik even helemaal stil. Ik, Miss positivo, Mevrouwtje ‘Het komt allemaal wel goed en als je maar genoeg je best doet vind je vanzelf een leuke baan’ , kan hier met de beste wil van de wereld niks moois van maken.

Het voelt allemaal plotseling zo vreselijk willekeurig. Je kunt bellen, netwerken en voorbereiden wat je wil.. Maar de uiteindelijke beslissing ligt niet in jou handen, die maakt het bedrijf. En een afwijzing kan er altijd komen. Soms op basis van de kennis van de branche. Soms op basis van te veel of te weinig werkervaring. En soms enkel en alleen op basis van een vaag argument als dit. Een gevoel.

Waar zou dat gevoel dan in hebben gezeten? Misschien was de andere kandidaat al een bekende. Of misschien had hij of zij een echte boeren achtergrond, iets wat bij mij als stadsmeisje ontbreekt.

Of misschien wist die andere kandidaat wel wat een Audi Q7 is.

Ik weet het niet en ik kom er in het verdere gesprek ook niet achter. Teleurgesteld en verdrietig hang ik op. De rest van de dag ben ik er goed sip van. Ik had me zo verheugd op die baan. En die Audi.

“Ik heb geen zin meer”, verzucht ik in het daarop volgende weekend tegen Joris. “Het duurt me veel te lang”.
“Dat snap ik lieverd, maar je bent ook nog maar net bezig!” zegt Joris lief. “Pas anderhalve maand Maaik, dat is nog niks. En kijk eens wat je allemaal al hebt lopen!”

Ach ja, dat is ook wel zo. Het gaat me allemaal niet snel genoeg, maar gelukkig blijft het niet stil op sollicitatie gebied.  Herinneren jullie je mijn LinkedIn vriend Henk nog? Hij is nog steeds in de picture. Daarnaast heb ik nog iets anders lopen én as we speak krijg ik een berichtje van een recruiter die een interessante vacature voor me heeft.

Ik pep mezelf dus op voor een nieuwe ronde. Nieuwe ronde, nieuwe…..banen!

Geschreven door

14 Reacties

  • Merel

    Zet hem op krulletje, you’ll get there! En het wordt een heel mooie baan, ben ik van overtuigd! Liefs Merel

  • clara

    Maaike, Ik leef zo met je mee maar ben er echt van overtuigd dat je echt op de goede weg bent. Heb erg veel respect voor je doorzettingsvermogen! Petje af!!!!

    “Als je denkt dat alles tegenzit, denk dan opnieuw.” (gejat van VoorPositiviteit)

    • krulletje86

      Hee Clara, wat lief van je, dank je wel! Haha ik hou van (het jatten van) spreuken, heerlijk. Die houden we erin!

  • Diana

    Hou vol, blijf positief! Dé baan komt straks vanuit een onverwachte hoek en het is ook vast de leukste! 😉

    • krulletje86

      Thanks voor de support Diana! 🙂 Dat denk en hoop ik ook!

  • Lotte

    Ongelofelijk klote als een baan waar je zoveel zin in had aan je neus voorbij gaat, maar je hebt in elk geval nog genoeg anders lopen. 😉 Ondertussen ben ik alweer drie maanden druk op zoek naar een baan en ik heb nog niet één gesprek gehad. Ik krijg alleen maar afwijzingen terug. Ik word er een beetje moedeloos van. Dan doe jij het toch een stuk beter. 😉

    • krulletje86

      Pff Lotte, dat is helemaal enorm naar.. Ja wat betreft de uitnodigingen mag ik zeker niet klagen, alleen had ik denk ik stiekem- lekker naïef- verwacht dat als ik eenmaal zou worden uitgenodigd, de stap naar ‘getting the job’ niet meer zo groot zou zijn. Kom er echter toch steeds meer achter dat een vacature tekst vaak maar heel weinig zegt, en pas in het gesprek écht duidelijk wordt wat een functie om het lijf heeft (en dus, of het bij mij past).

      Maar we houden de moed erin, jij ook heel veel succes! 🙂

  • Zij van hem (@Zijvanhem)

    Zet ‘m op! Je kunt het.

    Lastig he, die afwijzingen. Het is ook allemaal zo balanceren. De ene keer ben je overgekwalificeerd, de andere keer heb je te weinig werkervaring… Het is op het moment niet gemakkelijk. Maar je kunt ook dit weer achter je laten. Weer je rugzak met ervaring gevuld. 🙂

    • krulletje86

      Dank je wel! Ja zo zie ik het ook hoor, dit alles is weer een ervaring die me uiteindelijk ergens gaat brengen! 🙂

  • Jespri

    Lastig.. Al was de eerste afwijzing natuurlijk wel een heel mooi compliment. Ik weet zeker dat je, jouw droom baan zult vinden. 😀

    • krulletje86

      Ja dat is waar Jespri, het is zeker een compliment. Alleen aan mij de uitdaging om recruiters bij functies waar iets meer ervaring gevraagd wordt ervan te overtuigen dat ik dat best kan! Dank voor je leuke reactie! 🙂

  • Dierwetenschapper22

    Ik snap de teleurstelling! Ik heb vorige week ook een afwijzing gekregen voor mijn droombaan. Ze hebben toch voor iemand gekozen met meer werkervaring. En die mail las ik voor het slapen gaan. Voor mijn idee heb ik de nacht doorgehaald. Maar zet hem op! Ik ben inmiddels alweer 2 jaar afgestudeerd. Waarvan tijdje in Australië gezeten voor vrijwilligerswerk, half jaartje gewerkt voor een Nederlandse universiteit en sinds een aantal maanden een baan, wel onder niveau.. Maar ben nog druk op zoek 🙂 Dream it, Wish it, Do it!

    • krulletje86

      He ja vervelend is dat he? Hoe je je er ook op instelt, een afwijzing kan zo’n teleurstelling zijn! Toch denk ik zelf dat het volgen van je dromen (zoals reizen, vrijwilligerswerk, etc) heel erg waardevol is en op lange termijn ook heel veel gaat opleveren. Al betekent dat, dat we nu wat harder moeten zoeken. Jij ook heel veel succes! 🙂

Laat een reactie achter op Merel Annuleer