Zwangerschapslectuur: “Jij krijgt vanaf nu heel veel zin in seks!”

Omdat ik al het één en ander schreef voordat mijn zwangerschap out in the open was,  krijgen jullie met terugwerkende kracht nog een paar zwangerschapsverhalen van  de afgelopen weken. Deze blog schreef ik een week of 2 geleden, toen ik 14 weken zwanger was. Ik leerde dat zwangerschapsboeken speciaal voor mannen minstens net zo nuttig zijn als al die ‘vrouwenboeken’ van mij…

Het is zondagochtend en we zitten aan tafel, beiden met een boek voor onze neus. Gisteren was onze housewarming, en nu het babynieuws out in the open is hebben we al gelijk de nodige babygerelateerde kadootjes mogen uitpakken. Zo ook lectuur: ik kreeg van mijn lieve schoonzus een hele stapel zwangerschaps- en babynaam boeken. Wouter is sinds gisteren de gelukkige eigenaar van een boekje dat aanstaande vaders adviseert hoe om te gaan met hun zwangere vrouw.

Dus zitten we, tussen de restanten van ons ontbijt, gemoedelijk samen over onze boekjes gebogen. Ik heb het namenboek er maar eens bijgepakt. Volgens mij is Wouters boek grappiger dan het mijne, want sinds hij erin leest hoor ik steeds ingehouden gesnuif en geproest van de andere kant van de tafel.

‘Guus, Gustavo, Gerald’, mompel ik. ‘Wat vind je van Gustavo?”

Wouter reageert niet.

“Hey, schat! Contact. Gustavo is niet echt iets he?” herhaal ik ongeduldig.

Wouter kijkt verstrooid op. ‘Nee zeg, we wonen toch niet in Spanje. Hey, in welk week ben jij nu? Week 11?”

“Nee joh, al in week 14’, antwoord ik met mijn ogen rollend. Toch typisch dat je mij midden in de nacht kan wakker maken en dat ik gelijk  ‘13 weken en 5 dagen! ‘ roep, terwijl Wout niet eens weet hoeveel weken ik al zwanger ben.

‘Ha, mooi! Volgens mijn boek krijg je vanaf nu heel veel zin in seks!’ . roept Wouter triomfantelijk. ‘Want je eerste 3 maanden zijn voorbij, dus nu ben je niet meer moe en misselijk’.

Ik begin te begrijpen waarom dit het eerste zwangerschapsgerelateerde boek is waar hij al 10 minuten in leest.

‘Wat staat er nog meer in dat boek van je? “ , vraag ik wantrouwend. ‘Dat ik vanaf nu zin heb om elke dag in mijn bikini de keuken te poetsen?”

Wouter steekt zijn tong uit. ‘Er staat heel veel in dat waar is hoor!  Luister: “in week negen heeft je meisje een zware week. Door de hormonen en veranderingen in haar lichaam is ze emotioneel en chagrijnig’, leest hij voor. “Dat klopt ook!”

Hmmpf. Grinnikend lezen we allebei verder in onze boekjes.

Een kwartiertje later sta ik op. ‘Ik ga even douchen. Wat zullen we vanmiddag eigenlijk gaan doen?’

‘Zullen we eventjes naar de stad? Dan kan jij gelijk even kijken voor wat van die zwangerschapskleren , want het is wel fijn als je iets hebt om aan te trekken nu je buik dikker wordt’, stelt Wouter voor.

‘Owja, goed idee!’zeg ik verrast. Onder de douche bedenk ik me dat het wel een beetje vreemd is dat Wouter dit zelf voorstelt. Meestal is hij niet zo van het shoppen en mijn gezeur over ‘broeken die niet meer dicht kunnen’ leek het ene oor in, andere oor uit te gaan.

Als ik met natte haren weer beneden kom, is Wouter verdwenen. Zijn boek ligt nog opengeslagen op tafel. Nieuwsgierig spiek ik even op de bladzijde waar Wouter gebleven is.

‘Week 14: dit is de tijd dat de kleren van je meisje te strak beginnen te zitten. Wees slim en zorg dat ze op tijd wat zwangerschapsgear koopt (niet eens zo heel lelijk tegenwoordig). Dat scheelt je de komende weken een hoop gezeur’….

Grijnzend leg ik het boek terug. Ik zeg het je.. Dit boek is een blijvertje.

 

 

 

 

 

Geschreven door

Geef een reactie