Working mom in Coronatijd #4 :”Waar ben je?!”

Woendagochtend, 9 uur. Lauren en Jonas zitten in de zandbak van de plaatselijke speeltuin te scheppen. Wouter werkt vanochtend en ik houd toezicht op het kroost. Terwijl ik probeer te voorkomen dat Jonas een zandtaartje opeet, piept mijn telefoon. “Kom je ook bij de meeting over project x’? staat er. Het apptje komt van een collega die me zelden appt op mijn eigen nummer – ik heb 2 telefoons en werkberichtjes komen meestal binnen op de werktelefoon.

(meer…)

Zwanger in coronatijd: waar ik blij mee ben

Tis een rare tijd he mensen. Hoe langer het duurt, hoe meer het went. Maar ook: hoe raarder het wordt. Want hoe geforceerd is die 1,5 meter? Wanneer kunnen we gewoon weer vrienden zien? Waarom voel ik me schuldig als ik Lauren voor het eerst in 7 weken even meeneem naar een winkel?

Ik vind het ingewikkeld. En tegelijk is het leven nu heerlijk overzichtelijk. Niet veel kunnen geeft ook rust. Dat geldt ook voor mijn zwangerschap. En hoewel er zeker dingen jammer zijn ( lange tijd geen pretecho’s, alleen naar controles, weinig controles), ben ik ook heel blij…

(meer…)

Working mom in coronatijd #2: Dolce far niente

Het is zondag. Ik heb een beetje uitgeslapen – met veel dank aan manlief. Nu zit ik in mijn badjas beneden met een cappuchino, terwijl Lauren naar een luisterboek van Jip en Janneke luistert, Jonas met auto’s speelt en Wouter op de bank hangt.  Straks ga ik even douchen, de kinderkamers poetsen en dan is het alweer lunchtijd. ‘we kunnen wel een roereitje maken’, denk ik vaag. ‘Met broodjes uit de oven”. De zon schijnt buiten en een lange, ontspannen dag strekt zich voor ons uit.

(meer…)

Zwanger beginnen aan een nieuwe baan

Ruim een jaar geleden begon ik aan een nieuwe baan. Op dat moment was ik 12 weken zwanger van Jonas. Ik had zwanger gesolliciteerd, al tijdens de procedure opgebiecht dat ik zwanger was en was desondanks nog aangenomen ook (wat helaas toch nog steeds niet vanzelfsprekend is, maar daarover later meer).

(meer…)

Hoe mijn man de tropenjaren iets minder tropisch maakt

Het zijn tropische tijden hier in huize B. #teamnosleep viert hoogtij en het is heel makkelijk om mezelf te verliezen in een slopend werk-slaap-zorg ritme… MAAR er is één lichtpuntje aan de horizon en dat is mijn man. Want niet alleen doen wij de zorgtaken écht 50/50 – ik las van de week weer een blog van een medemama die beschreef dat haar man geen zak deed, je haren gaan er toch van overeind staan-, maar Wout doet soms ook nog een dát beetje extra dat maakt dat ik niet omval, maar weer een lach op mijn gezicht krijg. En wel door:

(meer…)

Slaap, minder slaap & mom-support

Vorig weekend stond mijn moederstand uit, want ik was op een feestje. Een lief vriendinnetje vierde haar verjaardag en had het geweldige plan opgevat om zonder mannen en kinderen, maar met enkel vriendinnen te doen. Dus vond ik mezelf zaterdagavond terug aan een lange tafel, waar ik gezellig met andere meiden vlees omkeerde op een gourmetplaat.

(meer…)

Hoe maak je me-time met 2 kleine kids (en baan, relatie en sociaal leven)

Mijn leven is op het moment best wel druk. Met twee kinderen, een baan, een sociaal leven en zeer slechte nachten, komt me-time echt op de allerlaatste plaats. SLECHT, I know! Mijn goede voornemen van dit jaar is dan ook: meer me-time. Want een ontspannen moeder is een blije moeder en blabla, je weet toch. Dus maakte ik dit lijstje, in de hoop dat ik daarmee naast jullie ook mezelf inspireer.
(meer…)