Als je bevalling en kraamtijd anders lopen dan verwacht

“We hadden het kunnen weten”, zei Wouter tegen mij. “Bij Suze loopt alles anders”

We zaten tegen elkaar aangekropen op het smalle éénpersoons ziekenhuisbed en staarden naar het kleine bedje naast ons. Draadjes liepen van onder de dekentjes naar de paal die naast het bedje stond en die om de zoveel tijd piepende signaaltjes gaf. Allemaal bedoeld om dat minimensje in het bedje goed in de gaten te houden.

Minimensje, minimeisje. Ons minimeisje. Onze Suze.

(meer…)

Zwanger in Coronatijd: Niet te vroeg komen baby!

Auw! De steek die door mijn buik trekt is pijnlijk en ik krimp even in elkaar. Moeizaam trek ik mijn knieën iets omhoog, in een poging mijn buik nog meer te ontzien. Onbewust schieten mijn gedachten naar de woorden van de verloskundige: “Harde buiken zijn niet erg, maar er moet geen regelmaat in komen. Als je denkt dat het op weeën begint te lijken moet je gelijk aan de bel trekken”.

(meer…)

Working mom in Coronatijd #7: ken je beperkingen  

Nog 3, nog 2, nog 1… Boven! Opgelucht trek ik mezelf op aan de trapleuning en blijf even hijgend staan. Het is me een beetje zwart voor de ogen, maar uit ervaring weet ik dat dat vrij snel wegtrekt als ik heel even rust neem. Het is ochtend, half 9, en ik ben op weg naar kantoor.

(meer…)

Working mom in Coronatijd #6: Happy moments

Joe! Ben ik weer. Ik knipperde met mijn ogen en ineens was het een maand later. Het lijkt wel of in deze “opstartende” wereld, waarin de Corona maatregelen langzaam naar de achtergrond verdwijnen (no worries, ik let op de 1,5 m hoor), de tijd sneller voorbij vliegt dan ooit. De kinderen zijn alweer een poosje naar de opvang – en kunnen ook daadwerkelijk gaan nu dat snotneuzen protocol godzijdank is opgeheven-, we zien langzaam weer steeds meer vrienden – zo fijn!- , werken en en klussen daarnaast ook nog flink door aan nieuwe kinderkamers. Het is druk, maar wel fijn druk.

En omdat ik het zelf altijd heerlijk vind om de happy moments van andere mensen te lezen, zette ik er zelf ook weer eens een paar op een rij. Een beetje ala Twinkel Time – remember?

De dingen waar ik de laatste tijd blij van werd….

(meer…)

Working mom in Coronatijd #5: Ik wil knuffelen!!

Zonnetje, fris blauwe lucht, groene bomen. Het landschap zoeft voorbij terwijl ik doorschakel naar de volgende versnelling. Op de radio zingt Mika heel hard “Why don’t you like me?!” .Lang niet gehoord, dat liedje. Het is lekker om even het huis uit te zijn. Dat ben ik dus bijna nooit meer tegenwoordig. Of nouja, niet alléén. Ik begeef me nog uitsluitend op straat in gezelschap van minimaal 1, meestal 2 kinderen.

(meer…)

Zwanger van de derde: “Voel je je je wel zwanger?”

Laatst was ik in het ziekenhuis voor een controle, toen de gynaecoloog vroeg hoe de zwangerschap verliep. “Goed”, zei ik. “Maar door de drukte en alle Corona maatregelen gaat het dit keer wel ongemerkt voorbij”.  Daarop schoof de gynaecoloog haar bril in haar haren en keek me onderzoekend aan. “Maar zijn er af en toe wel momenten waarop je je wél zwanger voelt? “ vroeg ze. “Dat is namelijk wel belangrijk”.

Die opmerking vond ik lief; meestal is de benadering in het ziekenhuis vrij zakelijk. Ze zette me ook aan het denken. Want deze derde zwangerschap zou zomaar eens de allerlaatste keer kunnen zijn dat ik dit meemaak. Ben ik er wel bewust genoeg mee bezig? Dus besloot ik een lijstje te maken van momenten waarop ik me echt zwanger voel. Want alleen al door dit op te schrijven, voel ik me “zwangerder” ;-).

Wanneer ik me echt zwanger voel… (meer…)

Working mom in Coronatijd #4 :”Waar ben je?!”

Woendagochtend, 9 uur. Lauren en Jonas zitten in de zandbak van de plaatselijke speeltuin te scheppen. Wouter werkt vanochtend en ik houd toezicht op het kroost. Terwijl ik probeer te voorkomen dat Jonas een zandtaartje opeet, piept mijn telefoon. “Kom je ook bij de meeting over project x’? staat er. Het apptje komt van een collega die me zelden appt op mijn eigen nummer – ik heb 2 telefoons en werkberichtjes komen meestal binnen op de werktelefoon.

(meer…)

Zwanger in coronatijd: waar ik blij mee ben

Tis een rare tijd he mensen. Hoe langer het duurt, hoe meer het went. Maar ook: hoe raarder het wordt. Want hoe geforceerd is die 1,5 meter? Wanneer kunnen we gewoon weer vrienden zien? Waarom voel ik me schuldig als ik Lauren voor het eerst in 7 weken even meeneem naar een winkel?

Ik vind het ingewikkeld. En tegelijk is het leven nu heerlijk overzichtelijk. Niet veel kunnen geeft ook rust. Dat geldt ook voor mijn zwangerschap. En hoewel er zeker dingen jammer zijn ( lange tijd geen pretecho’s, alleen naar controles, weinig controles), ben ik ook heel blij…

(meer…)

Working mom in coronatijd #2: Dolce far niente

Het is zondag. Ik heb een beetje uitgeslapen – met veel dank aan manlief. Nu zit ik in mijn badjas beneden met een cappuchino, terwijl Lauren naar een luisterboek van Jip en Janneke luistert, Jonas met auto’s speelt en Wouter op de bank hangt.  Straks ga ik even douchen, de kinderkamers poetsen en dan is het alweer lunchtijd. ‘we kunnen wel een roereitje maken’, denk ik vaag. ‘Met broodjes uit de oven”. De zon schijnt buiten en een lange, ontspannen dag strekt zich voor ons uit.

(meer…)